Σακαφιόραμα 13/10/2009

Antichrist (Αντίχριστος)

Απλά άρρωστη ταινία του Λαρς Φον Τρίερ που σε κάνει να θες να σηκωθείς να φύγεις από το σινεμά αλλά με κάποιες αριστουργηματικές σκηνές που πραγματικά αξίζει να δει κανείς.

 

 

 

Τhe Soloist (Ο βιρτουόζος)

Πολύ φτωχό παρ’όλες τις υψηλές προσδοκίες. Το καλύτερο κομμάτι της ταινίας είναι μάλλον η μουσική παρά η σκηνοθεσία ή η ερμηνεία. Το δε σενάριο ήταν κάπου κάπου και εκνευριστικό.

 

 

UP (Ψηλά στον ουρανό)

Πολύ ωραίο κινούμενο σχέδιο της Pixar, χωρίς φυσικά να φτάνει το επίπεδο του Νέμο. Γλυκό και τρυφερό, σε κάνει να πλαντάζεις στο κλάμμα. Για το χιούμορ της ταινίας δε μπορώ να πω το ίδιο. Με άφησε άφωνη το αριστουργηματικό βωβό 5λεπτο στην αρχή της ταινίας που αξίζει όσκαρ.

 

 

My life is ruins

Συμπαθέστατη η ταινία της Nia Vardalos με τον πολύ καλό Αλέξη Γεωργούλη. Αναπόφευκτα κάποια κρύα αστεία αλλά και μερικά πολύ πετυχημένα δίνουν ένα συνολικά καλό αποτέλεσμα. Σε καμμία περίπτωση όμως το επίπεδο δε φτάνει το Γάμος αλά Ελληνικά.

 

9

Μέτριο animation με τετριμένο στόρυ αλλά βλέπεται κάπως ευχάριστα. Μιά πάνινη κούκλα με τον αριθμό 9 ζωντανεύει, ο πόλεμος έχει καταστρέψει ολοκληρωτικά τον κόσμο κι αυτή η ατρόμητη κούκλα θα τα βάλει με τις μηχανές.

 

Los abrazos rotos (Ραγισμένες Αγκαλιές)

Δυστυχώς περίμενα πολύ περισσότερα από τον Αλμοδοβάρ αλλά κι από την Πενέλοπε Κρουζ. Το αποτέλεσμα είναι μεν καλό για τα γενικά δεδομένα αλλά μετριότατο για το βεληνεκές αυτών των καλλιτεχνών.

 

 

Vanessa Mae στο Ηρώδειο 24/09/2009

Μπαχ και μπλε ηλεκτρικό βιολί στο κλείσιμο του Ηρωδείου για φέτος. Το αν αρέσει η ενορχήστρωση ή όχι είναι θέμα γούστου, το ταλέντο όμως δεν αμφισβητείται. Μίλησε με το κοινό, ξανάρχισε ένα κομμάτι που «έχασε» ζητώντας συγνώμη. Εφυγα από το Ηρώδειο προσπαθώντας να κρατήσω τη θέα του βράχου και τη μουσική του βιολιού στο μυαλό μου μέχρι του χρόνου.