Sakafiora

Φεβρουαρίου 19, 2008

Πατριδογνωσία – Σήμερα μιλήσαμε για το χιόνι

Filed under: Αγαπητό μου ημερολόγιο — sakafiora @ 7:03 μμ

Το χιόνι είναι άσπρο και αφράτο σα σαντυγή. Πέφτει από τον ουρανό σε νιφάδες, σαν αυτές των δημητριακών και στρώνεται στο δρόμο με τον πιο απλό τρόπο. Η μία νιφάδα πάνω στην άλλη όπως μαγειρεύονται και τα λαζάνια.

Ολο το σαββατοκύριακο χιόνιζε. Την Κυριακή το βράδυ δεν μπόρεσα να κοιμηθώ. Σηκωνόμουν ανά μισάωρο για να επιθεωρήσω την χιονόπτωση και να σιγουρευτώ ότι όλα πάνε καλά και δε σταμάτησε. Λες και με είχαν διορίσει επίτροπο χιονιού, επιφορτίστικα όλο το άγχος για τη διατήρηση και το στρώσιμο του χιονιού στο δρόμο. Παραλίγο να κατέβω και με ντουντούκα και να φωνάζω «μην πατάτε το χιόνι και λιώσει».

Το αποτέλεσμα ήταν να σηκωθώ αργά τη Δευτέρα το πρωί και να θαυμάσω αρχικά το μπαλκόνι μου

mpalkoni.jpg

στη συνέχεια το δρόμο

dromos.jpg

και τέλος το δάσος (είπαμε ξεκινάμε από το δέντρο για να το δούμε)

falhro.jpg

Τι πανδαισία χρωμάτων? Τι αποχρώσεις του λευκού που είδαν τα μάτια μου? Και τι καλύτερο θα μπορούσε να φέρει η για ακόμα μια φορά απρόσκλητη Δευτέρα. Ισως να είναι και η μοναδική Δευτέρα που καλωσορίσαμε εδώ και αρκετά χρόνια.

Τόσος ήταν ο ενθουσιασμός μου που άνοιξα την τηλεόραση. Ηθελα να βεβαιωθώ ότι αυτό το θαύμα το ζει το πανελλήνιο. Τότε ήταν που βρέθηκα προ εκπλήξεων.

Η πρώτη έκπληξη, είχα χάσει ό,τι πολιτιμότερο έχω (στην τηλεόραση), την ΕΤ1 ! Η δεύτερη έκπληξη, αλλάζω τα κανάλια και πετυχαίνω τον δημοσιογράφο Παπαδάκη να καλύπτει πλήρως το χιονοθέμα κάνοντας εκκλήσεις στους Αθηναίους να πετάξουν ψωμάκια και σποράκια για να μην ψωφήσουν τα περιστεράκια! Μια ευκαιρία είχαμε δηλαδή να ησυχάσουμε από το αδιάκοπο κουτσουλητό, την χάσαμε κι αυτή.

Μετά από αυτή την αηδία, άρχισα να ανησυχώ πραγματικά για τη μυστηριώδη εξαφάνιση της ΕΤ1 και ειδικά για το πού θα δω το καλλιτεχνικό πατινάζ το Μάρτιο. Με έκοψε ένας κρύος ιδρώτας, άρχισα τις ανασκαφές για το μπούκλετ της οθόνης και με τρεμάμενα χέρια επαναπρογραμμάτισα το πολυπόθητο κανάλι. Αφού έφυγε κι αυτός ο νταλκάς άρχισα την καθιερωμένη γκρίνα της Δευτέρας. Μόνο που αυτή τη φορά δεν είχε θέμα το εργασιακό αλλά το γκαντεμικό. Να έχει χαρά χιονισμένου Θεού έξω και να μη μπορώ να βγω και να κυλιστώ στο χιόνι, δεν είναι κρίμα?

Η ατυχία μου με είχε ρίξει όλο το σ/κ και φυσικά και τη Δευτέρα σε μία ίωση «πάρτα όλα». Υψηλός πυρετός, βήχας, πονοκέφαλος, πονόλαιμος, πόνος στα κόκκαλα, έμετος, διάρροια. Αφού τα απαρίθμησα όλα και βεβαιώθηκα πως δε λείπει τίποτα, αποδέχτηκα τη μοίρα μου κι άρχισα να περιφέρομαι σαν την άδικη κατάρα μέσα στο σπίτι.

Κι όπως συμβαίνει πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, ο πυρετός σε συνδιασμό με την οργιώδη φαντασία άρχισε να ανακαλύπτει πράγματα ξεχασμένα κι αραχνιασμένα όπως για παράδειγμα το τζάκι!

tzaki.jpg

Υπό τη ζεστασιά της καιόμενης ελιάς και του δρυός και σχεδόν ενός πευκοδάσους, η εσωτερική αναζήτηση έλαβε τέλος και αυτά τα οποία αναζητούσα επιτέλους βρέθηκαν και δεν ήταν τίποτα άλλο από εκκρεμότητες ζωής. Ξέρετε αυτά που λένε και στα γκρουπ θέραπυ, να συναντήσεις μετά από 12 χρόνια την τρίτη σου ξαδέρφη από τη μεριά του πατριού σου και να της ζητήσεις συγνώμη για τότε που της τράβηξες την κοτσίδα και της άρπαξες την τσουγκράνα, αυτό λένε σε καθησυχάζει και επαναφέρει την ηρεμία. Εμένα λοιπόν οι εκκρεμότητές μου ήταν οι εξής.

Να γράψω γράμμα στην πολυαγαπημένη μου εξαδέλφη (δεν είναι τρίτη ούτε από μεριά πατριών και φυσικά ποτέ δεν της άρπαξα καμμιά τσουγκράνα, έδώ είναι να σας το επιβεβαιώσει άλλωστε) γιατί  δε μας φτάνει που βλέπουμε τα μούτρα μας κάθε μέρα, μιλάμε στα σταθερά, στα κινητά, στα sms και στα msn, θέλουμε και αλληλογραφία τρομάρα μας.

Να τελειώσω αυτό το βιβλίο που αλληλοταλαιπωριόμαστε εδώ κι ένα μήνα (τα κατάφερα yes).

Να ξεκινήσω επιτέλους να ζωγραφίζω αυτή την καταπληκτική ζωγραφιά που έχω κατά νου και μέχρι τώρα μόνο αγόραζα λογιών λογιών μπογιές και ακουαρέλες (διάλεξα ακουαρέλα και μπογιές, περί ζωγραφικής ούτε ακίδα αλλά η αρχή έγινε).

Να διαπιστώσω ότι η ώρα είναι 10 το πρωί, είναι Δευτέρα, είναι εργάσιμη, κάθομαι δίπλα στο τζάκι ενώ έξω όλα είναι άσπρα και τα πόδια μου έχουν την ευτυχία να βρίσκονται σε αυτήν ακριβώς την κατάσταση :

pantofla.jpg

Μόλις συνειδητοποίησα και αυτό το θαύμα, άρχισα τις υμνολογίες. Ω θεάρεστη και πολυπόθητη λευκή νιφάδα, που όλοι σε προσδοκούμε ως ο τυφλός το φώς του, ως ο πιστός το Θεό του, ως ο Ελλην την Κylie Minogue, σε ευχαριστούμε που ευλόγησες  τα μάτια μας να δούνε την ομορφιά σου, το δέρμα μας να νιώσει την παγωνιά σου, τα αυτοκίνητά μας να θαφτούνε από τη λευκότητά σου, σε δοξάζουμε που έκλεισες τους δρόμους που μας συνέδεαν με τις δουλειές μας, που διέκοψες τα μέσα τα οποία μας μετέφεραν σε αυτές και που έτσι γλυκά και απλόχερα μας προσέφερες την αγαλίαση και την αληθινή ευτυχία…

Και πάνω που η επιστήμη της ψυχολογίας νόμιζε ότι θα κάνει το θαύμα της…

052306sunrise.jpg

βγήκε ο ήλιος και μας τα γάμησε όλα. Σιχτίρ!

Advertisements

4 Σχόλια »

  1. Δε βαριέσαι…
    όπως όλα τα όνειρα έτσι κι αυτό κράτησε λίγο .Όχι ότι δε θα μου μείνει η εικόνα Δευτέρα πρωί το χιόνι ακόμα να το παίρνει ο αέρας και να θυμίζει λίγο από γνήσιο βορρά,αλλά ακόμα κι έτσι ήταν καλό. Άντε τα ίδια να μας φέρει και ο Μάρτης που ως γνωστόν τηρεί και τα προσχήματα…

    Σχόλιο από Ανώνυμος — Φεβρουαρίου 19, 2008 @ 10:09 μμ | Απάντηση

  2. monadikh mas elpida h metanasteysh…

    Σχόλιο από sakafiora — Φεβρουαρίου 20, 2008 @ 1:42 μμ | Απάντηση

  3. Ουάου! έχουμε τις ίδιες κάλτσες!!! toing!:)

    Σχόλιο από Naf — Φεβρουαρίου 20, 2008 @ 3:30 μμ | Απάντηση

  4. Ax αυτές οι κάλτσες είναι εκπληκτικές, απαλές, χνουδωτές, ζεστές, δε μπορώ να κοιμηθώ χωρίς αυτές !
    Σκέφτομαι να κάνω ένα αφιέρωμα κάποια στιγμή (όπως αυτό με τα τακούνια).

    Σχόλιο από sakafiora — Φεβρουαρίου 20, 2008 @ 4:14 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: