Sakafiora

Μαΐου 22, 2008

Τάμπα τούμπα

Filed under: Οι περιπέτειές μου — sakafiora @ 5:38 μμ

Οταν ήμουν μωρό, στην τρυφερή ηλικία των δύο μηνών, είχα μια μικρή περιπέτεια. Η ζωή μου είχε δείξει εξ’αρχής ότι έχει περιπετειώδη σχέδια για μένα, αλλά ήμουν πολύ μικρή για να το συνειδητοποιήσω.

Τώρα γιατί η ηλικία των δύο μηνών αποκαλείται «τρυφερή» τη στιγμή που το κάθε μωρό δύο μηνών μόνο τρώει, κλάνει, χέζει, ρεύεται, κοιμάται και χαλάει τον κόσμο με κλάμματα και φωνές, ας το εξηγήσουν οι σοφοί αυτού του πλανήτη.

Ως μωρό είχα (όπως όλα τα μωρά) χαζομπαμπά, χαζομαμά, χαζογιαγιάδες και χαζοπαπούδες, οι οποίοι φυσικά πίστευαν (όπως όλοι οι χαζομπαμπάδες, χαζομαμάδες, χαζογιαγιάδες και χαζοπαπούδες) ότι το δικό τους το μωρό (όπως και όλα τα υπόλοιπα μωρά) είναι το καλύτερο, το εξυπνότερο, το ομορφότερο και το φαγανότερο. Εχω ακούσει τόσες φορές τις ατάκες του στύλ «το δικό μας περπάτησε στο μαιευτήριο», «το δικό μας μίλησε με το που βγήκε από τη μήτρα», «το δικό μας έφαγε ένα ταψί μουσακά όταν ήταν πέντε χρονών», που μου έρχεται την επόμενη φορά να απαντήσω «το δικό μας έκλασε τ’αρχίδια της μαίας» ή το πιο συγκρατημένο και αληθές «εγώ έφαγα ένα ολόκληρο γεμιστό πριν βγάλω ούτε ένα δόντι!»

Ο αγαπημένος μου παπούς λοιπόν, Θεός σχωρέστον, έτρωγε γεμιστά. Κι εγώ φυσικά ως λιγούρω από τα γεννοφάσκια μου, είχα γουρλώσει τα ματάκια μου και τον κοιτούσα. Οπως και να το κάνουμε, τα γεμιστά δεν είναι ένα τυχαίο φαγητό. Ισως από τότε να απορούσα ποιός διεστραμμένος είχε την ιδέα να ξεκοιλιάσει τη ντομάτα, να τη στουμπώσει με ρύζι και μυρωδικά και να την ψήσει.

Του παπού η καρδιά σπάραξε βλέποντας το καμάρι του να ξερογλύφεται. Και, επειδή ήταν και μεγάλη καρδιά, έδωσε από το υστέρημά του. Και φυσικά την πάτησε σαν αυτόν που πάει να ταϊσει τον καρχαρία και μένει χωρίς χέρι. Με τη διαφορά ότι ο παπούς μου έμεινε χωρίς ένα ολόκληρο γεμιστό!

Φανταστείτε τώρα την κοιλιά ενός μωρού δύο μηνών (μέγεθος κουμπιού) και φανταστείτε και μια κανονικού μεγέθους ντομάτα γεμιστή. Περιττό να σας πώ ότι το στομάχι μου έγινε τούμπανο! Επειδή δεν είχα ταλέντο στη μουσική από τόσο μικρή ηλικία, η κοιλιά τύμπανο μου κακοφάνηκε κάπως.

Δεν έχω μνήμες βέβαια από αυτή την ηλικία, αλλά οι κακές γλώσσες λένε ότι χάλασα τον κόσμο. Αντί δηλαδή να πιάσω την κοιλιά μου και να πώ «Ωχ Βαγγελίστρα μου, τι το θέλαμε τόσο φαϊ, θα σκάσω» κι αμέσως μετά «τι έχει για επιδόρπιο» κι αμέσως μετά «τι θα φάμε αύριο«, όπως κάνω τώρα, πάτησα την κλάψα. Ο παπούς απόρησε βέβαια με την ένταση του κλάμματος, αλλά επειδή ως μωρό ήμουν η μετενσάρκωση του βελζεβούλ στο θέμα γκρίνα και κλάμα, δεν έδωσε σημασία (μη δω σχόλια σχετικά με τη γκρίνια, θα γκρινιάξω).

To υπόλοιπο της ιστορίας δεν έχει και τόση σημασία, η διάσωση της μικρής Σακαφιόρας από τις ειδικές μητρικές δυνάμεις, η ιατρική επιστήμη που σήκωσε τα χέρια ψηλά και φυσικά ο θαυμασμός και σεβασμός προς το πρόσωπό μου από όλους (αν και, τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, ο θαυμασμός κι ο σεβασμός ήταν προς το στομάχι μου)…

Σημασία έχει ότι εγώ ήμουν το πρώτο μωρό που έφαγε μια ντομάτα γεμιστή χωρίς κανένα δόντι ever και φυσικά το πρώτο μωρό που ένιωσε αυτή την έκρηξη γεύσεως στον ουρανίσκο, που μόνο το γεμιστό μπορεί να προσφέρει. Και μην ακούσω ότι μού ‘σπασε κανένα κατουρημένο το γκουρμορεκόρ γιατί θα σκίσω το καλσόν μου!

Άιντε!

3 σχόλια »

  1. ΜΈΝΩ ΑΝΑΥΔΗ (και Ν.Σμύρνη μένω άμα λάχει..)!!!!
    έτσι εξηγείται αυτή η κλίση προς το καλό φαί..αυτή η γευσιγνωσία!Respect….
    ερώτηση: αν ενα μωρό που πίνει μισό μπουκάλι γάλα μετα χέζει μισή μέρα, εσύ που έφαγες ενα ολόκληρο γεμιστό…έχεσες τον κόσμο όλο να φανταστώ;;;;;

    Σχόλιο από Naf — Μαΐου 23, 2008 @ 9:40 πμ | Απάντηση

  2. Με γεμιστό ξεκίνησες την βόλτα σου στον θαυμαστό κόσμο των φαγητών??? Είσαι η θεά μου! RESPECT!!!!!

    Σχόλιο από one happy dot — Μαΐου 23, 2008 @ 10:54 πμ | Απάντηση

  3. χαλαρώστε ρε παιδιά. Είναι που είναι ψώνιο, θα την αποκάνετε…
    Τα γεμιατά πάντως , θα συμφωνήσω πολύ ωραίο φαγητό…Αχ και πεινάω!

    Σχόλιο από marika — Μαΐου 26, 2008 @ 9:10 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Φτιάξε δωρεάν site ή blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: