Sakafiora

Ιουλίου 1, 2008

Αποκλειστική συνέντευξη !

Filed under: Αγαπητό μου ημερολόγιο — sakafiora @ 5:28 μμ

Σ – Καλώς τον Τομ Χάνκς

Χ – Επέστρεψα!

Σ – Ξυρίστικες η κοντεύει να φτάσει το μούσι στον αφαλό? Καλά ρε, είσασταν μέσα στο Θεόφιλο? Αυτό το πλοίο το λένε Θεότυφλο, έχει τρακάρει 823 φορές.

Χ – Το άκουσα εκ των υστέρων.

Σ – Για πες τι έγινε.

Χ – Σκηνές απείρου κάλους, κωμικές καταστάσεις, έχασες!

Σ – Απορώ πώς έλειψα εγώ από τέτοια περιπέτεια. Συνήθως σε μένα συμβαίνουν αυτά.

Χ – Κι εμείς αυτό λέγαμε. Πού είναι η Σακαφιόρα

Σ – Καλά, εμένα αν μου συνέβαινε, θα είχα πάει από ανακοπή. Εσύ, παιδί της Ανέκ, μπήκες στη Νελ?

Χ – Παιδί της Μίνοαν παρακαλώ.

Σ – Το ξέρω αλλά θέλω να σε βουρλίζω. Ερχεται η Μαντόνα, το ‘μαθες?

Χ – Ναι αλλά έχει περάσει από Θεόφιλο?

Σ – Οχι αλλά θα τα μάθει κι αυτά τώρα που θα ‘ρθει. Δε θα κάνει μια κρουαζιέρα με την ευκαιρία της συναυλίας?

Χ – Ε, Μύκονο με κανένα ιδιωτικό. Σιγά μη μπει στο Θεόφιλο.

ΣΤο αποκλείεις δηλαδή να πέσει ο Θεότυφλος πάνω στη θαλαμηγό?

Χ – Χα! Αυτό δεν το ‘χα σκεφτεί.

Σ – Εκτός αν απαγορέψουν την κυκλοφορία στο Αιγαίο (όπως είχαν απαγορέψει την κυκλοφορία στην παραλιακή όταν ήρθε ο Πάπας).

Χ – Λογικό. Μαντόνα είναι αυτή.

Σ – Και τώρα που χαλάρωσες κάπως, πές μας τι ακριβώς έγινε. Το φιλοθεάμον κοινό περιμένει να ενημερωθεί. Το φώς της δημοσιότητας να πέσει σε κάθε πτυχή και όλοι να μάθουν τι έγινε μπροστά αλλά και πίσω από την πρύμνη του πλοίου.

Χ – Ναι, ναι. Με ρώτησαν κι από την ΕΡΤ αλλά τους είπα «δε μπορώ, έχω υποσχεθεί την αποκλειστικότητα στη Σακαφιόρα».

Σ – Ακούμε λοιπόν (ζούμε συγκλονιστικές στιγμές)

Χ – Περπατάω αμέριμνη στο πλοίο και χαζεύω τους χώρους, σκεπτόμενη πόσο πιο ωραία είναι τα πλοία των Μινωϊκών

Σ – (οι διαφημίσεις θα κόβονται)

Χ – Ακούω ένα φοβερό θόρυβο\

Σ – Και νόμιζες πως είναι η Μαντόνα?

Χ – Οχι, δεν είχα το μυαλό μου στη Μαντόνα εκείνη τη στιγμή. Ασε που, και να την είχα, είπαμε πως οι διαφημίσεις θα κόβονται.

Σ Σωστά. Τι θόρυβος? Βουητόν? (Λουί?)

Χ Σα να χτυπήσαμε κάπου. Αλλοι το περιέγραψαν σαν το βουητό πριν το σεισμό.

Σ – Δεν κουνηθήκατε?

Χ – Αν κουνηθήκαμε? Στην απέναντι μεριά του πλοίου πετάχτηκα και κρατήθηκα από το κάγκελο αλλιώς θα είχα πέσει. Στα εστιατόρια ακουγόντουσαν πιάτα και ποτήρια να πέφτουν…

Σ – Αν ήταν γεμάτα μιλάμε για μεγάλη καταστροφή😛

X To πλοίο έμοιαζε ακυβέρνητο κι έπαιρνε σιγά σιγά στροφή, σαν κωλιά ένα πράγμα (έκανες με το ποδήλατο όταν ήσουνα μικρή?)

Σ – Παντιλίκι δηλαδή. Την έχω την εικόνα, και μετά?

Χ – Μετά ακολούθησε ένας πανζουρλισμός. Μάλλον έβγαλαν έξω και τους μέσα, εμείς οι έξω είμασταν ήδη στο «σημείο συγκέντρωσης» (των φρονίμων τα παιδιά πάνε και τρώνε έξω). Ηρθαν σωσίβια, εκεί να δεις σπρώξιμο, φωνές, έβλεπα πολλούς να φοράνε σωσίβιο και να πάιρνουν κι άλλο στο χέρι. Και μετά είπαν απο τα μεγάφωνα «σας ομιλούμε από τη γέφυρα, χτυπήσαμε αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, μείνετε στα σημεία συγκέντρωσης προληπτικά και φορέστε τα σωσίβια».

Σ – Εσύ γιατί πήρες σωσίβιο? Δεν έχεις ενσωματωμένο?

Χ – Μου δώσανε παρόλα αυτά και ήθελαν να το φορέσω κιόλας. Ενα στενό πράμγα απαπαπα

Σ – Ειχε και νούμερα S, L, XL?

Χ – Αυτά τα σωσίβια δεν τα αποχωριστήκαμε καθόλου. Και στη Χίο έβλεπα κόσμο να προχωράει στο δρόμο αγκαλιά με το σωσίβιο

Σ Ερωτας με την πρώτη φορεσιά. Για πες, ήταν πορτοκαλί? Με σφυρίχτρα? Ελα, μη μου κόβεις τις ζουμερές λεπτομέρειες.

Χ – Ναι πορτοκαλί με σφυρίχτρα και κάτι σαν φακούς, και κάτι κορδόνια μπλε. Μετά όλοι ψαχνόντουσαν πώς να τα δέσουν και ρώταγαν το πλήρωμα που τα είχε παίξει γιατί απαντούσε ταυτόχρονα σε 10 ανθρώπους ο καθένας.

Βγαίνει πάλι ανακοίνωση ότι δεν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα κι ότι έχουμε χτυπήσει στο σημείο που ήταν το πετρέλαιο άρα δεν έχουμε κίνδυνο να βυθιστεί το πλοίο. Καθήστε ήρεμα κλπ.

Σ – Να χαρώ την οικολογική συνείδηση! Δεν είναι τίποτα παιδιά απλά μας έπεσε λίγο πετρέλαιο στη θάλασσα!

Χ – Μετά άλλη ανακοίνωση «δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, μπείτε σιγά σιγά στις βάρκες»

Σ – Φοβερή εμπειρία ε? Φαντάσου ότι εκεί κρυβόντουσαν παλιά οι λαθρεπιβάτες. Και μετά πήγαιναν στη Ν.Υόρκη και έπλεναν πιάτα. Και μετά έκαναν δικό τους εστιατόριο και σέρβιραν μουσακάδες. Και μετά ξόδευαν τα κέρδη τους στα Μανόλο Μπλάνικ!

Χ – (επιστροφή στο σήμερα). Μπήκαμε στις βάρκες, κάτσαμε 10 λεπτά και μετά μας λένε «δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, βγείτε πάλι από τις βάρκες σιγά σιγά».

Σ – Γυμνάσια σας έκαναν δηλαδή. Κάτσε βάρκα, σήκω βάρκα.

Χ Τest drive κάναμε. Ασε που με το που λενε «βγείτε από τις βάρκες» σηκωθήκαμε όλοι ταυτόχρονα και κόντεψε να αναποδογυρίσει η βάρκα». Αλλος ήθελε να πάρει στη βάρκα και τις αποσκευές του.

Σ – Χωρίς ντολμαδάκι στη λέμβο δε λέει.

Χ – Μετά μας λέγανε ότι θα πάμε στη Χίο, μετά Οινούσσες, μετά πάλι Χίο. Τελικά μας άδειασαν έξω από τις Οινούσσες. Οι μισοί μπήκαν στις βάρκες που τις κατέβασαν. Τους υπόλοιπους μας έστειλαν κάτω στον καταπέλτη κι απο κεί περάσαμε σε άλλο πλοίο που είχε ενώσει τον καταπέλτη του με το δικό μας. Μας πήγε στις Οινούσσες κι απο κει άλλο πλοίο στη Χίο.

Σ’αυτό το πλοίο είχε επιβιβαστεί μια επιβάτης στις 7.30 από Ψαρρά για να πάει Χίο και έφτασε στις 2.30 μετά τα μεσάνυχτα στη Χίο μαζί μας!

Μετά όμως χλιδή. Φαγητό, ξενοδοχείο, καμπίνα, δείπνο στο πλοίο…

Σ – Ναυαγός στο ξενοδοχείο Χανδρής δεν ξανάγινε. Κάνατε την περιβόητη άλωση του μίνι μπαρ? Αστακομακαρονάδες, αράπηδες να κάνουν αέρα, όλα πληρωμένα?

Χ – Ολα καλά, αν εξαιρέσεις το μαλάκα στο πρακτορείο της εταιρείας στη Χίο

Σ Πάντα υπάρχει ένας μαλάκας στο στόρυ. Και συνήθως είναι και ο άνθρωπος κλειδί

Χ – Ηταν αυτός που έκανε τις συνενοήσεις με τα ξενοδοχεία.

Σ – Θέλω να μάθω τα πάντα για τις δωρεάν υπηρεσίες. Φαϊ, δείπνο, μίνι μπαρ, υδρομασάζ, σάουνα, τέννις, γήπεδο σκουός? Και το κυριότερο, το δείπνο είχε σοκολατούχο επιδόρπιο?

Χ – Το βράδυ που φτάσαμε στις 2.30 είχε μόνο τοστ. Αλλά το πρωινό ήταν μπουφές με απ’όλα. Δεν τρελλάθηκα από τις παροχές. Επρεπε να μας προσφέρουν ύπνο και φαϊ και έκαναν απλά αυτό, χωρίς ενθουσιασμό. Η μόνη που ήταν άψογη ήταν μια κοπελιά από τη ΝΕΛ που κανόνισε για τις αποσκευές και τα αυτοκίνητα. Ευγενικότατη, με υπομονή, χαμόγελο και κατανόηση.

Και το πλήρωμα του πλοίου που μας έφερε τελικά στον Πειραιά.

Πάντως τα κανάλια έψαχναν για οτιδήποτε το αρνητικό. Με το που έβλεπαν κάποιον να γκρινιάζει έτρεχαν. Αν τους έλεγες «οκ τι να κάνουμε, αφού πήγαν όλα καλα» δεν τους άρεσε και σε ρώταγαν «δεν ταλαιπωρηθήκατε? Ε? Όμως? Αλλά?»

Σ – Αυτοί είναι ικανοί να σου πάρουν συνέντευξη και την ώρα που πνίγεσαι και να σε ρωτάνε πώς νιώθεις.

Πάντως, έτσι που μου το περιγράφεις ούτε μια λάκτα δε σας πρόσφεραν. Αίσχος ! (το ‘βγαλα το λαυράκι)

 

 

4 σχόλια »

  1. xaxaxaxaxaxxaxaxa yperoxh synenteyksh.
    TO POULITZER TO POULITZER!!!!

    Σχόλιο από gsus — Ιουλίου 1, 2008 @ 8:32 μμ | Απάντηση

  2. την έσκισα τη Μπίλιω

    Σχόλιο από sakafiora — Ιουλίου 2, 2008 @ 1:35 πμ | Απάντηση

  3. Είσαι τόσο πολύ μέσα στα γεγονότα!!!!! Εύγε (οξω γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι θα γίνει με τον επόμενο Θεότυφλο που θα ναυλώσουν!)

    Σχόλιο από one happy dot — Ιουλίου 2, 2008 @ 11:19 πμ | Απάντηση

  4. Αν ήταν(τα πιατα) γεμάτα μιλάμε για μεγάλη καταστροφή

    αυτό με το φαγητό θα μας κυνηγάει πάντα?
    εεεεεεεεεεεεεεεε?

    (τελικά ήταν γεμάτα ή όχι?)

    Σχόλιο από beeee — Ιουλίου 2, 2008 @ 7:15 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: