Sakafiora

Ιουλίου 18, 2008

Σακαφιόραμα 18/07/2008

Filed under: Art — sakafiora @ 10:29 πμ

 Mamma Mia – Το διάσημο πια μιούζικαλ σε ταινία. Πολύ καλή, σε χαλαρό καλοκαιρινό στυλ, με τα απίθανα τραγούδια των ΑΒΒΑ, γυρισμένη στη Σκόπελο, ευχάριστη και με τη Μέριλ Στριπ να μας αφήνει με ανοιχτό το στόμα. Εντυπωσιακή, ταλαντούχα, απλά απίστευτη, ακόμα κι όταν κάνει την τσιγκολελέτα (από χορό ξέρω τα πάντα). Οι μελλόνυμφοι νεαροί πρωταγωνιστές της ταινίας καλύτερα να παντρευτούνε και να ασχολειθούν με τα οικιακά, χαλούσαν την ταινία άμα τη εμφανίση τους. Ο Πιρς Μπρόσναν καλός μεν, δε μας έπεισε δε. Ισως επειδή τον έχουμε συνηθίσει στο στυλ Τζέημς – σκληρό αντράκι και δεν του πάει η ρομάντζα. Άν πετύχετε να καθίσετε μπροστά από ηλικιωμένη κυρία που τραγουδάει τα τραγούδια την ώρα της ταινίας θα περάσετε υπέροχα (όλα σε μένα συμβαίνουν). Αν είστε φαν των ΑΒΒΑ θα ξεσηκωθείτε για clubbing μετά το σινεμά. Επομένως παρακολουθήστε το στην απογευματινή παράσταση. The night is young but you are not.

  Sex and the city – Το παρακολούθησα στην πρεμιέρα του που ήταν όλα τα λεφτά. Το σινεμά γεμάτο Κάρι/Μιράντα/Σαμάνθα/Σάρλοτ wannabees, τζην δεν έβλεπες. Αντρες μετρημένοι στα δάχτυλα, κι αυτοί όχι από τους φανατικούς. Οι ελάχιστοι ταλαίπωροι συνοδοί κυριών που βρέθηκαν στην αίθουσα, θα πρέπει να ένιωσαν όπως μια γυναίκα στο γήπεδο δίπλα στον άντρα της. Χειροκροτήματα, επιφωνήματα, χορωδιακό ΑΑΑΑΑ απογοήτευσης, φωνές ενθουσιασμού στην αρχή, στο τέλος και κατά τη διάρκεια της ταινίας. Μόδα, χιούμορ, συναίσθημα κι ότι άλλο θέλει μια ταινία για να τη λατρέψει ειδικά ο γυναικείος πληθυσμός. Μη τη χάσετε.

 Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (Ιndiana Jones και το βασίλειο του κρυστάλλινου κρανίου) – Πολύ καλή περιπέτεια στο στύλ του γνωστού Ιντιάνα με κάπως περισσότερο χιούμορ. Η υπερβολή, το vivere pericolosamente και η κοιλίτσα του Χάρισον Φορντ θα συζητηθεί. Για τους λάτρεις του είδους επιβάλλεται, δεν αναβάλλεται.

 What happens in Vegas… (Τζακ ποτ στον έρωτα) – Μια ευχάριστη, έξυπνη ρομαντική κομεντί με την Κάμερον Ντιάζ στα καλύτερά της. Ενδείκνυται για καλοκαιρινό κινηματογράφο συνοδεία σουβλακίων (panem et circenses).

 

 Speed Racer – Μια ταινία για τους αγώνες ταχύτητας και τα παρασκήνια, με έντονο το ηθικοπλαστικό στοιχείο, περιπετειώδης και ελαφρώς αγωνιώδης. Πανέμορφα ψηφιακά χρώματα και σκηνοθεσία που σε βάζει μέσα στην ταχύτητα των αγώνων. Αξίζει να τη δείτε μόνο και μόνο γι αυτό. Κατά τα άλλα είναι και για πιτσιρίκια.

 The Incredible Hulk (Χούλκ ο απίθανος) – H ταινία με άφησε άναυδη. Ο Τιμ Ροθ και ο Εντουαρτ Νόρτον είναι κατά σειρά προτίμησης οι περισσότερο αγαπημένοι μου ηθοποιοί. Είχα ενθουσιαστεί που θα είχα την ευτυχία να τους παρακολουθήσω να παίζουν στην ίδια ταινία και θα ήθελα πάρα πολύ να γράψω πολύ καλά λόγια. Η αλήθεια είναι ότι το στόρυ ήταν το τετριμένο στρατιωτικό πείραμα που ο (κακός) στρατός το θέλει για όπλο, ο (καλός) βιολόγος το θέλει για να γιατρέψει αρρώστιες και ο (σοφός) πρωταγωνιστής ξέρει ότι θα κερδίσουν οι κακοί και θέλει να το καταστρέψει. Αδιάκοπο κυνηγητό, πράσινα τέρατα με το μόνιμο πρόβλημα του ελαστικού παντελονιού που σκίζεται, μάχες, ξύλο, ταραχή κι ένα love story εποχής king kong. Μέχρι κι η παραγωγή μου φάνηκε φτηνιάρικη. Οι Εντουαρντ Νόρτον και Τιμ Ροθ πολύ καλοί στους ρόλους τους αλλά αυτό δεν αρκεί για μια ταινία. Κρίμα…

 The Happening (To συμβάν) – Επιτέλους, κάποιος να κάψει το πατρόν. Δεν αντέχω άλλο! Είναι η πέμπτη ή έκτη ταινία τύπου «28 μέρες», «28 μήνες», «Θρύλος», «ομίχλη» κλπ κλπ κλπ. Μυστήριο (που σιγά που δεν ξέρουμε τι θα γίνει στο τέλος), αίμα, φρικιαστική σκηνή και το κλασσικό οικολογικό/ηθικολογικό στοιχείο για να πετύχει η σούπα. Από περιέργια περίμενα μέχρι το τέλος της ταινίας να δώ τί ήταν τελικά αυτό το μυστήριο που συνέβαινε και τελικά δεν αποκαλύπτεται ούτε κι αυτό! Κατά τα άλλα η ταινία τελειώνει με την υπόσχεση συνέχειας… μακριά από μας.

2 σχόλια »

  1. Ναι γειά σας, μπορώ να γίνω συνδρομήτρια και να μου το στέλνετε και σπίτι?

    Στοο επόμενο τεύχος να κάνεις και αφ(χ)ιέρωμα…best of καλαμάκι σε θερινό σινεμά και σε βοηθάω στην έρευνα!

    Σχόλιο από one happy dot — Ιουλίου 18, 2008 @ 11:38 πμ | Απάντηση

  2. Δυστυχώς, το μόνο θερινό με σουβλάκι που ξέρω είναι ο Φλοίσβος.
    Μόλις ανακαλύψω κι άλλα θα σας κρατάω ενήμερους.
    Αν και χλωμό το κόβω καθώς προτιμώ το χειμερινό μακράν.

    Σχόλιο από sakafiora — Ιουλίου 18, 2008 @ 11:57 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Φτιάξε δωρεάν site ή blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: