Sakafiora

Ιουλίου 30, 2008

Λένος Χρηστίδης

Filed under: Art — sakafiora @ 9:39 πμ

Τον ανακάλυψα πρόσφατα, διάβασα με μανία και τα δέκα βιβλία του και του βάζω δέκα με άριστα το δέκα.

Η κριτική μου είναι απλή : δέκα στα δέκα επί δέκα (δέκα στον κύβο).

Κατά σειρά προτίμησης (με την περίληψη του οπισθόφυλλου) :

 

Διακοπές στη Χέλλαντ

Κληντέηβιλλ, 2364. Η παγκόσμια πρωτεύουσα του παγκόσμιου κράτους ευημερεί. Ο Φρέντυ Βάριους, Δεύτερος Τέταρτος, Υπεύθυνος Προόδου του Παγκόσμιου Προεδρείου, έχει τα προβλήματά του: μοναξιές, εξυπνάκηδες βιο-Βοηθοί, επτασφράγιστα μυστικά, βαρεμάρα, απογορευμένα τραγούδια, πληροφοριακό βουητό, εκλογές. Χρειάζεται επειγόντως ξεκούραση. Και συν τοις άλλοις, πρέπει να σώσει το τομάρι του αξιότιμου Προέδρου Φλατ, του Παγκόσμιου Προεδρείου και το δικό του. Θα τα συνδυάσει και τα δύο. Την ιστορική Χέλλαντ. Με τις ομορφιές της. Με τα ωραία της. Θα παρακολουθήσει εντυπωσιακές τελετές, θα παραστεί σε μεγαλόπνοες ομιλίες, θα φάει ψητά κρέατα εξαφανισμένων ζώων, θα πιεί κρασί από σταφύλια, θα ζαλιστεί από τον ήλιο, θα χορέψει, θα κολυμπήσει, θα μιλήσει, θα ακούσει, θα θυμηθεί. Θα κάνει φίλους. Και θα τους δει να κυλούν αργά. Προς το γλυκό πορτοκαλί σιρόπι. Είναι οι διακοπές του και θα το ρίξει έξω.

 

Λοστρέ

Ένα μακρύ ζεστό καλοκαίρι, σκόνη και υγρασία, κουνούπια και άπνοια. Η Γ., μια επαρχιακή κωμόπολη στη μέση ενός κάμπου, πρώην βάλτου, περιστοιχισμένου από δυο ημικυκλικές αρχαίες οροσειρές. Στην άκρη της, στην κορυφή ενός λοφίσκου, το στρατόπεδο «Ανθυπολοχαγός Τριπίλας». Στο κέντρο της η πλατεία Αναστασίου Καδαδά, το θρυλικό «Ελ Τάσο». Το Ηρώον. Ο Αι-Φανούρης. Σε δεσπόζουσα θέση το πρώην καφενείο και νυν κρεπερί-καφετερί ΔΙΚΑΙΩΜΑ.
Ο Φώτης και ο Στέφανος, οΛουκάς και ο Πέτρος, ο Χρήστος και η Όλγα. Πλήττουν θανάσιμα. Και παρακολουθούν τον κόσμο να βουλιάζει. Ιδανικοί θεατές. Και ειρωνεύονται και σαρκάζουν και σκαρφίζονται φάρσες. Το δόγμα τους: Κάντε πλάκα σ’ ένα βλάκα!
Απέναντί τους ο κόσμος της νεοελληνικής επαρχίας. Μικροαστοί, καραβανάδες, βλαχο-γκλαμουριάρηδες, φοιτητές, αυτοδημιούργητοι, μπάτσοι και ελαφρολαικές γκόμενες. Ένας υποχόνδριος και αρρωστομανής ΕΠΥ, ένας μπάτσος-ποιητής, ένας μεγαλομανής και αρχαιόπληκτος αξιωματικός, ένας άκαρδος δήμαρχος, ένας καριερίστας και καιροσκόπος δημοσιογράφος.
Μια κριτική ματιά, με ρεαλισμό και χιούμορ, στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, στην προγονοπληξία και στο ρατσισμό, στο συντηρητισμό και στην καθυστέρηση, στην δικτατορία των ηλιθίων που επιβάλλεται και κυριαρχεί παντού, στην επαρχία με τους φαντάρους, τα κινητά, τα τρακτέρ, τα κωλόμπαρα, τους λεβέντες και την τηλεόραση.
Ένα σημερινό μυθιστόρημα, με καταιγιστική δράση, έξυπνη πλοκή και απίθανους χαρακτήρες, αιρετικό, αντικομφορμιστικό, και βαθιά αναρχικό.

 

ΨΥΧ

O Aπόστολος Tαυ υπηρετεί ευσυνείδητα το αρχαιότερο επάγγελμα. Eίναι ντετέκτιβ. Kαι κάνει ό,τι μπορεί. Aντιμετωπίζει ψυχοπαθείς δολοφόνους, συνωμοσίες κατά των νόμων της Θερμοδυναμικής, ηθικά διλήμματα, σατανικούς επιχειρηματίες, λατινικά αποφθέγματα, CD με νέους τραγουδοποιούς, ετοιμοθάνατα φυτά, μαύρα ντεκολτέ, αντισυνταγματικά μοιρογνωμόνια, διευθυντές παραγωγής, μπάτσους, μπράβους, φωτιστικές Kαρυάτιδες, ξημερώματα, παγάκια και σκόνη. Kαι κάνει ό,τι μπορεί. Xωρίς λεφτά, χωρίς γυναίκα, χωρίς ηθικό, χωρίς τηλεκοντρόλ. Mέσα σε ύποπτες σκιές και σκοτεινά σοκάκια, πίσω από τακούνια και ξύλινα πατώματα, κάτω από το βλέμμα της πόλης. Eίναι σχεδόν έκπληκτος. Kαι κάνει ό,τι μπορεί.

 

BORORO

BORORO είναι μια βδομάδα από τη ζωή του Λάμπρου, του Διονύση, του Σταύρου και του ΄Αγγελου. Είναι η ιστορία τεσσάρων τύπων που δεν προσπαθούν να ξεχωρίσουν, να συμμορφωθούν να γίνουν αρεστοί. Απλώς επιβιώνουν, ο ένας για τον άλλο και για όσους είναι σαν κι αυτούς. Δεν είναι τιμωροί, «απαστράπτουσα», «φωτισμένη» νεολαία. Είναι τέσσερις φοβισμένοι Bororo, που προσπαθούν απλώς να υπάρξουν χωρίς να εκπολιτιστούν. Αλλά Bororo μπορεί να είναι κι αυτό που δε φαίνεται κι αυτό που δε λέγεται. Μόνο ακούγεται, σαν μια ασταμάτητη «πλάκα», έξω από όρια και κανόνες.

 

Ο ΤΥΧΕΡΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΟΥ ΔΟΚΤΟΡΟΣ ΜΠΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Τρία παιδιά, δύο σκυλιά και μία μαμά ξεκινούν για διακοπές. Πέντε φίλοι κάνουν επίσκεψη σε μια καθωσπρέπει νησιωτική οικογένεια. ΄Ενας πωλητής προσπαθεί να πουλήσει το προϊόν του. Τρεις στρατιώτες συναντούν τρία κορίτσια στο περιθώριο μιας γιγαντιαίας στρατιωτικής άσκησης. ΄Ερωτες, φλογερά πάθη, ταψιά με σπανακόπιτα,θρησκόληπτοι πάνκηδες, βετεράνοι ποδοσφαιριστές, Ρώσοι αντιαρματιστές, ερυσιβώδης όλυρα, κόκκινα ντοσιέ, λιακάδες, ουζάκια, ανέκδοτα, σκυλιά, μίνι χελώνες, λέμβοι. Απλές καθημερινές καλοκαιρινές ιστορίες ενός απλού, καθημερινού καλοκαιριού.

 

ΤΑ ΧΑΣΤΟΥΚΟΨΑΡΑ

Γιατί ένας τακτοποιημένος, σοβαρός κύριος εξαφανίζεται; Γιατί η τηλεόραση είναι πάντα ανοιχτή; Γιατί φοράει αδιάβροχο; Γιτί δε θα’ρθουν φέτος οι χρυσοί σκαραβαίοι; Πότε ευχαρίστηση βρίσκει η Λάουρα στην πορνεία; Πόσες σταγόνες λεμόνι παίρνει ένας σκέτος ελληνικός καφές; Τι χρώμα ματιών είχε; Ποιος κρέμασε τους κρεμαστούς κήπους; Γιατί τρυπάνε τ’αγκάθια; Γιατί παντρεύεται ο κόσμος; Ποια είναι η Μήτσος; Ποια είναι η Πάολα; Ποιος είναι ο Συμεών; Που πάνε όλα τα χαμένα καπάκια του σύμπαντος; Γιατί ανάβουν τσιγάρα στα Χάιλαντς;

 

ΜΟΝΟΛΟΓΚ

«Σε χαρτάκια. Γράφω, γράφω, γράφω. Σχέσεις. Η ιστορία του θείου μου του Ακύλα.
Αργότερα. Αυτό αργότερα. Πρώτα τα ουσιώδη. Τα χρειώδη. Εγώ, εμού του ιδίου. Πολτός.
Αδυναμία χαρακτήρα. Το Αεροπλάνο. Τα σύννεφα. Οι θεοί. Πιο κάτω, οι άνθρωποι, τα φυτά, τα ζώα.
Οι φυλετικά ανώτεροι. Ανίκητοι, αρχέτυποι, διηνεκείς. Ο καναπές. Κάθομαι ξαπλωμένος. Κόκονατ.
Ασύλληπτη μυρωδιά ανανά. Γαλάζια τετράγωνη φωταψία. Ακτινοβολεί. Γίνεται χαμός.
Είναι απολύτως απαραίτητο.
Θέλω
Πρέπει να τα γράψω όλα προτού»
Το «Μόνολογκ» δεν είναι απλώς ο τίτλος ενός μυθιστορήματος. Είναι και η φωνή ενός ανθρώπου
μπροστά σε μια βουβή οθόνη, είναι το θρυμματισμένο παραλήρημά του, είναι η κατακερματισμένη
ζωή του στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Είναι η περιπέτεια της γραφής, σ’ ένα βιβλίο όπου η ίδια
εκτίθεται γυμνή, από τους υπόγειους σιδηροδρόμους της δυτικής Ευρώπης μέχρι τα υποφωτισμένα μπαρ των τροπικών.

 

AMAZING THAILAND (Θέατρο)

Eνας γιος. Ένας πατέρας. Mια μάνα. Mια αδερφή. Ένας φίλος. Ένας συμμαθητής. Mια γκόμενα. Έλληνες. Kοράλλια. Aξύριστα κεφάλια. Kαι η ζούγκλα. Ποιος θα νικήσει;

 

 

 

ΔΥΟ ΘΕΟΙ (Θέατρο)

Οι «Δύο Θεοί» είναι η ιστορία δύο φίλων που αποφασίζουν με συνοπτικές διαδικασίες και ελλείψει χρόνου να αποδώσουν στην ανθρωπότητα την αιωνιότητα που της αξίζει. Είναι η ιστορία δύο παιδιών που αποφασίζουν να δώσουν στους φίλους τους την αιωνιότητα που τους αξίζει. Είναι η ιστορία δύο ακούσιων συγκατοίκων που αποφασίζουν να δώσουν στον εαυτό τους την αιωνιότητα που τους αξίζει. Είναι η ιστορία δύο φυλακισμένων που μέσα σε μια στιγμή θα ελευθερωθούν -για πάντα. Είναι η ιστορία δύο άσχετων που μέσα σε μια στιγμή θα γνωρίσουν -τα πάντα. Είναι η ιστορία δύο θνητών που μέσα σε μια στιγμή θα ζήσουν -για πάντα. Είναι η ιστορία του Πάτρικ, του Παράκελσου, του Πασίωνα, του Παρμαντιέ, του Πασκάλ, του πανούργου Πατιζίδη και όλων των ξεχωριστών προσώπων που το όνομά τους αρχίζει από πι. Είναι η ιστορία της Ιστορίας.

 

ΩΡΑΙΑ ΦΑΣΗ (Θέατρο)

H Ωραία φάση είναι η ιστορία τριών συμφοιτητών και συγκατοίκων που είναι δύο. O εξής ένας:
Tρεις μεσήλικες φίλοι απ’ τα παλιά που είναι δύο. O
εξής ένας:
Tρεις συμφοιτητές – συγκάτοικοι που είναι δύο. O
εξής ένας:
Όλοι.
Eίναι η ιστορία τους.

 

 

 

10+1

Ο συγγραφέας «ξυγγράφει» και ένα ενδέκατο βιβλίo με το ψευδώνυμο Ξένος Μάζαρης/Στράτος Μπουλαλάκης. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για το δεύτερο καλύτερο βιβλίο του (μετα τη Χέλλαντ) και αποδεικνύει πώς μπορεί ένα απλό στόρυ να μεταμορφωθεί σε αριστούργημα με τον πιο ιδιοφυή και ταλαντούχο τρόπο συγγραφής που έχουν δει τα μάτια μου τα τελευταία δέκα χρόνια :

 

Ο ΠΑΓΟΣ Ή ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΤΕ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΑΝΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΑΤΑΞΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ – Ξένος Μάζαρης / Στράτος Μπουλαλάκης. Τα μινιμαλιστικά καφενεία του Kαζακστάν ακόμα συζητούν για την περίπτωση Xenos/Stratos – ανθρώπων «σκοτεινών προθέσεων» για τους εναπομείναντες προσκείμενους στη σταλινική ηθική. Συχνά, στις παράδοξες περιπλανήσεις μου συναντώ κομματιασμένες -εντελώς- αναμνήσεις από αυτούς και συγκινούμαι για εντελώς προσωπικούς «νουάρ» πατριωτικούς λόγους. H ζοφερή αλήθεια είναι MIA: μαρκάρισαν τη ζωή μου, τη συγγραφική μου φλέβα, την παρορμητική μου φλεβίτιδα, το αθέατο τυχοδιωκτικό μου ανεύρυσμα, το σεναριακό κόσμο των χολυγουντιανών προθέσεων απόδρασής μου… Έγιναν ο μπούσουλας μιας σειράς μυθικών παραισθήσεων, οι ορίτζιναλ υπαίτιοι ενός προτεκτοράτου κομπλεξικών κυττάρων. Ως συγγραφέας και ANΘPΩΠOΣ (κυρίως) αισθάνομαι εξαιτίας του ΠAΓOY στο στήθος εδώ και χρόνια το βάρος μιας αριστερής πατούσας πολικής άρκτου, γιατί οι συγγραφείς του παγογράφοι τόλμησαν να υπερβούν τις αγιοβασιλιάτικες παιδικές μου φαντασιώσεις, ακυρώνοντας καταλυτικά την ηρωική κλίμακα του παλαιού μου φίλου Mιχαήλ Στρογκόφ. Όπου κι αν ταξίδεψα η φήμη τους με πληγώνει. Aπό το μικρό καπνισμένο πανδοχείο των Σκοπίων ως το σεμνό μπάνγκαλοου στο Πόγραδετς κι απ’ το ερπετοφόρο Γιουκατάν του Mεξικού ως την ευχάριστη κωμόπολη Nτιριντάουα της Kεντρικής Aφρικής. Ξέρω όμως κατά βάθος πως δεν πρόκειται για «πληγή» συγγραφικού ανταγωνισμού αλλά για μια αβάσταχτη νοσταλγία, νοσηρός θαυμαστής πάντα της φυγοκέντρου περιπέτειας σ’ αυτούς τους μίζερους καιρούς, τους γεμάτους από μέτριους συντηρητές φαντασίας και ονείρων.Λεβιάθαν Καμπάκογλου.

5 σχόλια »

  1. Καλησπέρα

    κατ αρχήν συγχωρήστε το θάρρος και την τόλμη μου για τούτο το μήνυμα
    κι εμπιστευθείτε την αγνή μου πρόθεση και την διάθεση επικοινωνίας .

    Κατά δεύτερον, θα ήθελα να σας πω, ότι τον τελευταίο καιρό κάνοντας σημαντική προσπάθεια ν ¨ανεβάσω¨ ένα δικό μου forum, με την καθάρια σκέψη
    να συντροφεύει ανθρώπους ευαίσθητους, ρομαντικούς, διακριτικούς και μόνους,
    είχα ένα καλαίσθητο και πολύ θελκτικό αποτέλεσμα το οποίο πραγματικά λάτρεψα .
    Θα ήθελα (αν μου επιτρέπετε) να κλέψω λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας
    για να σας οδηγήσω στη διεύθυνση που υπάρχει
    το φιλόξενο ¨σπιτάκι¨ μου :
    http://www.e-agapimou.gr/forum/index.php

    Αν θεωρήσετε ότι η προσπάθεια μου αυτή έστω και λιγάκι εκφράζει
    ένα κομματάκι της ψυχής σας , ζητώ την συμμετοχή σας στην εξέλιξη κι ανάπτυξή της.
    Όχι σε κάτι δύσκολο η περίπλοκο αλλά σε κάτι πολύ απλό κι εύκολο ..
    γράφοντας ότι θέλετε εσείς η ότι νοιώθετε ..

    ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ανταλλαγής μηνυμάτων και σκέψεων .
    Μια συντροφιά εμπιστοσύνης που δεν θα διστάσει να συναντηθεί από κοντά για συζήτηση, για καφεδάκι, για ποτάκι, φαγητό η οτιδήποτε άλλο προκύψει .

    Σας ευχαριστώ πολύ
    *E*

    Σχόλιο από ΕΥΗ — Σεπτεμβρίου 6, 2008 @ 10:34 μμ | Απάντηση

  2. Τι στο διάολο λες γαμώ την απόγνωση του 10+1 στον Πάγο. Μάθε να διαβάζεις ή απλά σταμάτα να διαβάζεις ή απομακρύνσου απο το πληκτρολόγιο έστω. Ατάλαντοι όλοι, με ταράζετε..

    Σχόλιο από Ανώνυμος — Μαρτίου 8, 2012 @ 8:44 μμ | Απάντηση

  3. Δεύτερο καλύτερο ο Πάγος ρε Χριστέ γαμώτο. Ο Πάγος. Κατέβασε τη σελίδα αυτή τη στιγμή.

    Σχόλιο από Ανώνυμος — Μαρτίου 8, 2012 @ 8:47 μμ | Απάντηση

  4. Θα βρω που μένεις. Τέρμα.

    Σχόλιο από Ανώνυμος — Μαρτίου 8, 2012 @ 8:48 μμ | Απάντηση

  5. Έλα, μου πέρασε, σ’αγαπάω ξανά.

    Σχόλιο από Ανώνυμος — Μαρτίου 8, 2012 @ 9:08 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: