Sakafiora

Αυγούστου 26, 2008

Βιβλιόραμα Αυγούστου 2008

Filed under: Art — sakafiora @ 5:09 μμ

Μετά τη «Χρηστιδική» λύσσα του Ιουλίου, οι Αυγουστιάτικες διακοπές αποδείχτηκαν υπέρ το δέον παραγωγικές. Η βιβλιομανία του τελευταίου διαστήματος, αντί να κοπάσει, αυξάνεται. Ενας Θεός ξέρει πού θα φτάσει, αν συνεχιστεί, αυτή η κατάσταση. Θα καταλήξω στην Ιθάκη για απεξάρτηση.

Η σκιά του ανέμου – Ζαφον Κάρλος Ρουίζ   * * * * * * * * * *  (9/10)
 

Ένα βιβλίο ιστορικού μυστηρίου, μια συναρπαστική ιστορία αγάπης και μια συγκλονιστική αποκάλυψη της μυστικής δύναμης των βιβλίων -ένας θρίαμβος της τέχνης της μυθοπλασίας.
Η Σκιά του Ανέμου είναι ένα μυθιστόρημα για το μαγικό ταξίδι ενός αγοριού, του Ντανιέλ, στα μυστικά και τα φαντάσματα μιας σκοτεινής πόλης, με αφετηρία την αναζήτηση ενός μυστηριώδους συγγραφέα που τα βιβλία του, ακατανίκητα σαγηνευτικά, είναι ένας θανάσιμος κίνδυνος για όποιον τα κατέχει.
Ο Ντανιέλ οδηγείται από τον πατέρα του στο Κοιμητήριο των Λησμονημένων Βιβλίων, όπου του αποκαλύπτεται ένα μυστικό που θα αλλάξει τη ζωή του για πάντα: πρόκειται για μια μυστική βιβλιοθήκη, στην οποία βρίσκονται όλα τα ξεχασμένα βιβλία περιμένοντας εκείνο τον αναγνώστη που θα τα βγάλει από τη λήθη

 

Είχα ακούσει τόσα καλά γι αυτό το βιβλίο που ξεκίνησα να το διαβάζω επηρεασμένη αρνητικά (ανάποδο κεφάλι). Παρ’ όλα αυτά, μαγεύτηκα και είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει. Ηταν και το μέγεθός μου (500 σελ). Αναμένουμε με ενδιαφέρον το καινούριο μυθιστόρημα του συγγραφέα που ακόμα μεταφράζεται…

 

Το μόνον της ζωής του ταξείδιον – Γεώργιος Βιζυηνός * * * * * * * * * *  (7/10)

Όλο το διήγημα είναι ένα όμορφο παραμύθι, γιομάτο από πολλά παραμύθια, για μικρούς και μεγάλους, η ιστορία μιας ζωής ενός καλοσυνάτου κι άβουλου σερνικού, του παππού, που έχει μάθει να υποτάσσεται, να μην αντιδρά, αλλά να ξεφεύγει από όσα του επιβάλλονταν, καταφεύγοντας στα παραμύθια που τα πίστεψε ως πραγματικότητα, έτσι αταξίδευτος που ήταν.
Στο τέλος, αφού είπε όλα τα παραμύθια του, γύρισαν στο σπίτι και το βράδυ ο παππούς έφυγε απ’ τη ζωή, ταξιδεύοντας για τον άλλον κόσμο, στο μόνο της ζωής του ταξίδι.

Ενα πραγματικά απολαυστικό και διαχρονικό βιβλίο αν και γραμμένο σε παλιά γλώσσα. Μερικά πράγματα δεν τα αγγίζει ο χρόνος.

 

Μοσκώβ Σελήμ – Γεώργιος Βιζυηνός * * * * * * * * *  (4/10)

 
 
Το τελευταίο διήγημα του Βιζυηνού. Δημοσιεύτηκε το 1895 (όταν ο συγγραφέας βρισκόταν πια στο φρενοκομείο) αλλά γράφτηκε πολύ νωρίτερα. Ο ήρωας του αφηγήματος είναι Τούρκος. Ο συγγραφέας θα μπορούσε βέβαια να τον εξελληνίσει αλλά δεν το κάνει. Σημασία έχει ο άνθρωπος, όχι η εθνικότητα ή η φυλή του. Ο άνθρωπος που πάσχει, που πονάει, που υποφέρει, που αδικείται. Πρόκειται για μια ανθρώπινη ιστορία, τελικά γεμάτη ευγένεια και ανθρωπιά. Είναι η ιστορία ενός στρατιώτη.
 

 

Συνεχίζοντας την ανάγνωση των χαμένων βιβλίων της νιότης (λέμε τώρα) πέτυχα αυτό το διαμάντι. Τελικά είναι μεγάλη απόλαυση το διάβασμα σε καθαρεύουσα.

 

Η μεταμόρφωση – Φραντς Κάφκα  * * * * * * * * * *  (5/10)

Μόλις ο Γκρέγκορ Σάμσα ξύπνησε ένα πρωινό από εφιαλτικό όνειρο, βρέθηκε στο κρεβάτι του μεταμορφωμένος σε μια πελώρια κατσαρίδα. Ξαπλωμένος ένιωθε την πλάτη του σκληρή σαν πολεμική ασπίδα κι έβλεπε, όταν ύψωνε λίγο το κεφάλι, τη σκούρα και θολωτή κοιλιά του γεμάτη σκληρές πτυχώσεις, απ’ όπου η κουβέρτα, που ήταν έτοιμη να γλιστρήσει στο πάτωμα, μόλις και μετά βίας κρατιόταν ακόμα. Αμέτρητα ποδαράκια, αξιοθρήνητα λεπτά σε σύγκριση με τα συνηθισμένα πόδια που είχε άλλοτε, σπάραζαν απελπιστικά μπροστά στα μάτια του.

– Ενα ακόμα επίκαιρο βιβλίο βγαλμένο από το παρελθόν, γραμμένο στο στύλ «λέω λίγα, εννοώ πολλά», με θέμα τη μεταμόρφωση του Γκρέγκορ σε κατσαρίδα, τον τρόμο και την απομόνωση του διαφορετικού όχι μόνο από την κοινωνία αλλά κι από τον ίδιο τον εαυτό μας.

 

 

 

 

 

 

 

 

Η βιομηχανία του σέξ και του τηγανητού ψαριού – Εμμανυέλ Πιερρά  * * * * * * * * * *  (1/10)

 
Ενα μυθιστόρημα παντελώς μη πολιτικώς ορθό, ευτράπελο, ανατρεπτικό και πονηρό, γραμμένο από έναν λαμπρό Παρισινό δικηγόρο ειδικευμένο στα θέματα της πνευματικής ιδιοκτησίας και της λογοκρισίας, με πολλές σχετικές δημοσιεύσεις. Η Γκαέλ και η Γκουεναέλ, δίδυμες αδελφές από το Τριμπιντέκ, ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό της Βρετάνης, οι οποίες διακορεύτηκαν από συγγενείς στο οικογενειακό καΐκι που κληρονόμησαν, αποφασίζουν κάποια μέρα ότι δεν θα περάσουν τη ζωή τους φλερτάροντας άχαρους νέους στο τοπικό θαλασσινό φεστιβάλ και φεύγουν για το Παρίσι για να συναντήσουν τον ξάδερφό τους τον Γιάν, ο οποίος διατηρεί ένα σεξομάγαζο στην οδό Γκαιτέ, ειδικευμένο στα φολκλορίζοντα σεξουαλικά αντικείμενα με βρετόνικο χρώμα. Αποφασίζουν να εφαρμόσουν στο ανθρώπινο είδος τις εμβριθείς μελέτες τους πάνω στη σεξουαλική συμπεριφορά και τις εκπληκτικές μεθόδους αναπαραγωγής των ψαριών. Με οδηγό τον αφοσιωμένο ξάδερφό τους, οργανώνουν έναν ερωτικό περίπλου στο Παρίσι για να γνωρίσουν τις αλλόκοτες ερωτικές και διαστροφικές συμπεριφορές των ανθρώπων. Ο συγγραφέας καγχάζει: είναι το άγριο χιούμορ ενός εθνολόγου των ερωτικών ηθών που παρωδεί τα πάντα και σχολιάζει τις συμπεριφορές μιας υποκριτικής και όλο και πιο συντηρητικής κοινωνίας.
 
 

 

Το μότο «όπου βλέπεις πιασάρικο τίτλο κράτα πισινή» ισχύει, αλλά εγώ δε βάζω μυαλό. Και το αγόρασα και το διάβασα. Το βιβλίο παρουσιάζει ένα κάποιο ενδιαφέρον λόγω της ελαφράς πρωτοτυπίας του αλλά κατά τα άλλα θεωρώ πως έχασα το χρόνο μου.

 

Η μύτη του Εδουάρδου Τρένκομ – Μίλτον Τζάιλς * * * * * * * * * *  (4/10)

 
Ένα έξυπνο και πρωτότυπο μυθιστόρημα για την τραγική μοίρα μιας οικογένειας μέσα απ? τους αιώνες, γεμάτο απολαυστικές ποικιλίες τυριού και άφθονη ελληνική ιστορία. Βρετανικό φλέγμα και υπόγειο χιούμορ σε μια ιστορία ίντριγκας και απρόσμενων ανατροπών.
Εδώ και εννιά γενιές, οι άρρενες απόγονοι της οικογένειας Τρένκομ είναι όλοι προικισμένοι με μια εξωφρενικά μεγάλη καμπουρωτή μύτη και μια ανεπανάληπτη οσφρητική ικανότητα που τους καθιστά ανεκτίμητους συμβούλους βασιλέων και μεγιστάνων. Βρισκόμαστε στο Λονδίνο, το 1969, ενώ ο Έντουαρντ Τρένκομ συνέρχεται από κώμα. Στα σκονισμένα κατάστιχα του φημισμένου του τυροπωλείου, ανακαλύπτει ότι όλοι οι πρόγονοί του έχουν δολοφονηθεί μυστηριωδώς σε κάποιο σκοτεινό γεγονός της ελληνικής ιστορίας. Τούρκικα πυρά κατά τη μικρασιατική εκστρατεία, δηλητήριο που προοριζόταν για το Λόρδο Βύρωνα στο Μεσολόγγι, Γερμανοί κομάντος στο Αγιο Όρος, αλλά και δηλητηριασμένο τυρί εξολόθρευσαν έναν ένα τους περήφανους απογόνους των Τρένκομ. Τι κρύβεται πίσω απ’ την οικογενειακή κατάρα; Και πώς θα μπορέσει ο Έντουαρντ να ξορκίσει το κακό και να γλιτώσει τη ζωή του πριν έρθει η σειρά του, σπάζοντας τον κύκλο του αίματος που κατατρύχει το όνομά του; Βρετανικό φλέγμα και υπόγειο χιούμορ σε μια ιστορία ίντριγκας και απρόσμενων ανατροπών.
 
 

 

Πραγματικά έξυπνο και πρωτότυπο μυθιστόρημα εθνικού και γαστρονομικού ενδιαφέροντος με μεγάλη δόση χιούμορ. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από ένα βιβλίο? Συνοδεύεται με λευκό κρασί (απαραίτητη προϋπόθεση το ψυγείο να είναι γεμάτο τυριά).

 

Εντεκα μικροί φόνοι (Ιστορίες εμπνευσμένες από τα τραγούδια του Nick Cave) – Βάσια Τζανακάρη * * * * * * * * * *  (9/10)
 

 

 

Τι κοινό έχουν ένας καλός γιoς, μια σκελετωμένη κούκλα, ένα θρησκόληπτο χωριό, ένας εκλεπτυσμένος τελάλης, μια ξεπεσμένη πόρνη, ένας παρανοϊκός επιστήμονας, μια καταθλιπτική, ένας επίδοξος εραστής, μια μπαργούμαν που υποφέρει από αϋπνίες, ένας φοβισμένος φούρναρης και ο Διάβολος; Είναι όλοι θύτες ή θύματα στις φονικές ιστορίες που ξετυλίγονται στις σελίδες αυτού του βιβλίου. Οι ήρωες της Βάσιας Τζανακάρη ξεπήδησαν από τη φαντασία της καθώς άκουγε και ξανάκουγε τους δίσκους του Nick Cave.

Συναρπαστικό βιβλίο από αυτά που διαβάζονται μέσα σε ένα απόγευμα και σε κάνουν να ψάχνεις τι άλλο έχει γράψει η συγγραφέας (δυστυχώς είναι το μοναδικό της). Φαντασία και μαύρο θρίλερ ακριβώς μέσα στο πνεύμα των τραγουδιών του Nick Cave. Ανεξάρτητα από το αν είναι κανείς φάν του Nick Cave, το βιβλίο είναι απλά ένα αριστούργημα.

 

 

Mέ μεγάλη μου τιμή σας παρουσιάζω το καινούριο πολυαγαπημένο μου γκάτζετ που ανακάλυψα στον Ελευθερουδάκη.

Σελιδοδείκτης-στυλό, πολύ λεπτός, πολύ έξυπνος και πολύ πρωτότυπος. Σε συσκευασία cd, 7 Ποτέ δε χρησιμοποιώ στυλό όταν διαβάζω, αλλά έχω ενθουσιαστεί! Ολοι μου οι γνωστοί έχουν ακούσει διθυράμβους γι αυτούς και χαρίζω κι από έναν σε όποιον βρω μπροστά μου😛 (λύσσαξα πάλι).

 

 

 

 

3 σχόλια »

  1. Το πρώτο ακούγεται καταπληκτικό! Θα το αναζητήσω άπαξ και τελειώσω το «Ψάχνοντας για κοχύλια» και τη «Φυλακισμένη της Τεχεράνης» που παιδεύω τόσο καιρό…

    Σχόλιο από dominga — Αυγούστου 26, 2008 @ 6:20 μμ | Απάντηση

  2. Οχι επειδή στο πρότεινα το πρώτο βιβλίο αλλά είναι πολυτρομερότατο!!! Θα σε ακούσω και μόλις τελειώσω τα άπαντα της Πωλίνα Σίμμονς που σου έλεγα θα εξιχνιάσω και τους 11 μικρούς φόνους!😉

    Σχόλιο από one happy dot — Αυγούστου 27, 2008 @ 10:49 πμ | Απάντηση

  3. Χα! τους 11 φόνους τους έχω διαβάσει. Καλό!

    Σχόλιο από zamuc — Σεπτεμβρίου 1, 2008 @ 10:33 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: