Sakafiora

Οκτώβριος 29, 2008

Σακαφιόραμα 29/10/2008

Filed under: Art — sakafiora @ 1:35 πμ

Αυστηρώς κατάλληλο

Φαρσοκωμωδία συμπτώσεων, με την καλή έννοια που μόνο οι Ρέππας-Παπαθανασίου μπορούν να της δώσουν. Χειρότερο από το «κλάμα», καλύτερο από το «safe sex», αλλά χωρίς Τζιμάκο στο τέλος. Το σενάριο θα σας φανεί κλεμμένο από τα τσοντοσενάρια που διαβάζετε σ’αυτό το μπλογκ, αλλά δεν είναι έτσι. Παραχώρησα ευγενώς τα πνευματικά δικαιώματα. Η Πιτσούλη απίθανη και η Παναγιωταρέα σε ρόλο έκπληξη. Θεϊκές ατάκες της ταινίας το «Τζούλυ πάρ’τον» (προς εμψύχωση της πρωταγωνίστριας της τσόντας, η οποία καλύτερα να λεγόταν Ντόλυ) και ο τίτλος τσόντας «Η Αλέκα παίρνει δέκα» (δέκα μαντραχαλάδες). Προσπαθήστε να καθυστερήσετε 10 λεπτά στο σινεμά για να μην υποβάλετε τον εαυτό σας στο μαρτύριο της παρακολούθησης του εκτρώματος μικρού (ευτυχώς) μήκους με τον Θύμιο Καρακατσάνη. Με ξενέρωσε αφάνταστα.

 

Eagle Eye – Παγιδευμένοι

Μια ωραία περιπέτεια συνωμοσίας, τρομοκρατίας και αγχωτικής δράσης που κρατάει το θεατή μέχρι το τέλος. Απίθανος ο Μπίλι Μπομπ Θόρτον αλλά και όλο το καστ (σε επίπεδο περιπέτειας πάντα). Εξυπνο το σενάριο (ειδικά η αρχική ιδέα), λίγο αμερικανιά στη συνέχεια, αλλά δεν είμαστε κομπλεξικοί πια μ’αυτό.

 

 

Max Payne

Περιπέτεια βασισμένη σε videogame με τη γνωστή συνταγή του αστυνομικού που ψάχνει τους δολοφόνους της γυναίκας και του παιδιού του. Καλογυρισμένο από αισθητική άποψη, με κάποια καταπληκτικά πλάνα του χιονισμένου Μανχάταν αλλά σεναριακά πολύ τετριμένο για τα γούστα μας. Ξαναμασημένη ακόμα και η λύση του μυστηρίου, καλός ο Μαρκ Γουόλμπεργκ. Δείτε το σε dvd μεταξύ ύπνου και ξύπνιου.

 

 

 

Igor 

 

Ωραίο κινούμενο σχέδιο με θέμα το θυληκό Φρανκεστάιν, τη διαμάχη του καλού με το κακό, τον τυφλό έρωτα, τις κοινωνικές αδικίες και το θρίαμβο της αλήθειας (και ίσως και μερικά ακόμη συνήθως ύποπτα θέματα που μου διέφυγαν). Εξυπνο αλλά καθόλου πρωτότυπο σενάριο με τη σκηνοθεσία να θυμίζει πολύ «Νεκρή Νύφη» και Τιμ Μπάρτον γενικότερα. 

Φυσικά, δεν είναι Νεκρή Νύφη, δεν είναι Νέμο, δεν είναι Wall-E. Είναι απλά ένα ωραίο καρτούν.   

 

 

Gomorra – Γόμορρα 

 

Ιταλική μέτρια καταγγελτική ταινία. Τόσο φτηνιάρικη που θα μπορούσε να είναι και ελληνική. Τα τοξικά απόβλητα, τα ναρκωτικά, η απόλυτη παρακμή και ένα διαρκές κατηγορητήριο με άφαντο τον Λωτ και τη γαυναίκα του (μάλλον επειδή αυτοί μέναν στα Σόδομα). Η ταινία δεν είναι κακή αλλά είναι κουραστική. Η διάρκειά της είναι δύο ώρες αλλά νομίζεις ότι περνάνε δυο αιώνες. Κέρδισε το Cannes Film Festival Grand Prix του 2008 και θα εκπροσωπίσει την Ιταλία στα φετεινά Οσκαρ, χωρίς καμμία ελπίδα διάκρισης κατά τη γνώμη μου.  

 

 

 

Το αμάρτημα της μητρός μου του Γεώργιου Βιζυηνού στο Θέατρο Τέχνης με τους Ηλία Λογοθέτη, Μαρία Ζαχαρή, Κ.Βελέντζα, Δ.Κλάδη

Συγκλονιστικό. Δε βρίσκω άλλη λέξη που να ταιριάζει σ’αυτό που παρακολούθησα. Πρόκειται για πιστή μεταφορά του αυτοβιογραφικού βιβλίου του Βιζυηνού στο σανίδι, αν εξαιρέσει κανείς την πρώτη και την τελευταία σκηνή, οι οποίες προφανώς εμβόλιμες θέλουν να δώσουν μια γενική εικόνα της ζωής του συγγραφέα και της κατάληξής του (πέθανε σε ηλικία 47 χρονών στο Δρομοκαϊτειο). Ο Λογοθέτης, που οφείλω να ομολογήσω ότι δεν ήταν ποτέ στις συμπάθειές μου, με ανάγκασε να τον θαυμάσω με την εκπληκτική ερμηνεία του στον αφηγητικό ρόλο του συγγραφέα. Η Ζαχαρή στο ρόλο της «μητρός» με έκανε να κλάψω στην κορύφωση του έργου (κι ας ήξερα τη λύση αφού διάβασα πρόσφατα τα άπαντα του Βιζυηνού με μεγάλη μανία!). Εχω δει ερμηνείες καλές, πολύ καλές και εξαιρετικές. Ερμηνείες όμως που να αγγίζουν το τέλειο και το άριστο είχα να δω από την εποχή της Συνοδινού. Υπέροχη μουσική, θα εκπλαγείτε από την απίστευτη φωνάρα του Λογοθέτη αν δεν τον έχετε ακούσει να τραγουδάει ξανά (όπως εγώ). Σας προειδοποιώ ότι η καθαρεύουσα του πρωτότυπου κειμένου ακολουθείται κατά γράμμα. Εμένα, ως γραία και πρώην τριτοδεσμίτισα, με συνεπήρε αλλά δεν ξέρω πόσο κουραστικό ή διασκεδαστικό μπορεί να φανεί αυτό σε κάποιον 18χρονο. Μια από τις καλύτερες παραστάσεις που έχω δει ποτέ, με έκανε σχεδόν να ξεχάσω τα €22 που έδωσα για να κατέβω στην απαράδεκτη υπόγα του Κουν και να πω «χαλάλι!».

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. «Τόσο φτηνιάρικη που θα μπορούσε να είναι και ελληνική.»

    Γιατί ρε σύ μας ρίχνεις τόσο πολύ; 😦 Δεν έχεις δεί καλές Ελληνικές ταινίες δηλαδή; σνίφ, κλάψ, λύγμ. Πέτρινα Χρόνια, Οι Απέναντι, BIOS και Πολιτεία, Νόκ Άουτ, Άντε γειά και τόσες άλλες.

    Πιο κάτω κι απο τις κατσαρίδες δηλαδή; 🙂

    Σχόλιο από ΑΑ — Οκτώβριος 29, 2008 @ 12:54 μμ | Απάντηση

  2. Μιλάω για την πλειοψηφία βρε. Αλίμονο αν δε βγάζαμε και 2 ακριβές ταινίες ανά πενταετία 😛
    Επίσης, μη μπερδεύετε το ακριβή με το καλή. Δεν είπα ότι δεν έχουμε καλές ταινίες. Αλλά είναι γεγονός ότι έχουμε χαμηλό μπάτζετ σε ποσοστό 98%.

    Σχόλιο από sakafiora — Οκτώβριος 29, 2008 @ 2:10 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: