Sakafiora

Ιανουαρίου 27, 2009

Σακαφιόραμα 27/01/2009

Filed under: Art — sakafiora @ 2:26 πμ

jonas-kaufmannJonas Kaufmann – 15/01/2009 Μέγαρο Μουσικής

Μαγική βραδυά. Δεν ήταν μόνο ο υπέροχος Γερμανός τενόρος Jonas Kaufmann που, παρά την πρόσφατη ταλαιπωρία με την υγεία του, μας ταξίδεψε ερμηνεύοντας Πουτσίνι (άριες από την Τόσκα και Μποέμ), Flotow (Martha), Massenet (Βέρθερο), Bizet (Κάρμεν), Βάγκνερ (Λόενγκριν) και η μέτρια ΚΟΑ υπό τη διεύθυνση του  Μίχαελ Γκύτλερ. Ηταν το πιο ροκ κοινό που έχω δει ποτέ σε συναυλία, το πιο δυνατό χειροκρότημα, η πιο γεμάτη αίθουσα. Το κοινό ανάγκασε τον Jonnas να δώσει ΤΕΣΣΕΡΑ encore μετά από τα πιο επίμονα μπιζαρίσματα που έχω ακούσει. Καθόμουν κάτω από τον εξώστη και νόμισα πως θα μου πέσει στο κεφάλι. Ο κόσμος παραληρούσε, χειροκροτούσε και χτυπούσε τα πόδια κάτω με ρυθμό. Κατόπιν, κρατούσε ευλαβική σιωπή για να θαυμάσει αυτό τον πραγματικά υπέροχο τενόρο. Πάντα τέτοια!

readerThe reader – Σφραγισμένα χείλη

Εκπληκτική εργάρα βασισμένη στο «Διαβάζοντας τη Χάνα» του Μπέρναρντ Σλικ. Δεν ξέρω γιατί με άγγιξε τόσο αυτή η ταινία, επειδή λατρεύω το διάβασμα ή επειδή θαυμάζω αυτή την ουτοπική/μοναδική/παντοτινή και 100% αληθινή αγάπη που είναι το κυρίως θέμα (όποιος νομίζει ότι είναι το Αουσβιτς να κάνει επανάληψη). Μυξόκλαιγα σε όλο το δεύτερο μισό της ταινίας και πλάνταξα στο τέλος. Η Κέιτ Γουίνσλετ στην καλύτερη ερμηνεία που έχω δει εδώ και αιώνες. Δικαίως πήρε τη χρυσή σφαίρα κι αν δεν πάρει και το Οσκαρ θα σκίσω την κιλώτα μου (αυτά τα λέει μια αμετανόητη οπαδός της Μέρυλ Στριπ). Για τον Ρέιφ Φάινς δεν έχω λόγια. Το κόνσεπτ θυμίζει λίγο το «Τέλος μιας σχέσης» μόνο που είναι εκατοντάδες φορές πιο συγκλονιστικό συν ότι η ταινία βγάζει έναν ερωτισμό που δεν έχω ματαξαναδεί. Must See.

twilightTwilight – Λυκόφως

Ψιλομαλακία. Και χοντρομαλακία θα το αποκαλούσα, αν δεν είχε 5-6 σπαρταριστές ατάκες, που τουλάχιστον με έκαναν και γέλασα, και πολύ ωραία φωτογραφία. Η ταινία βέβαια δεν είναι κωμωδία αλλά θρίλερ-λαβ-στόρυ (έλεος δηλαδή). Δεν τρόμαξα, ούτε φοβήθηκα σε καμμία σκηνή (και, πιστέψτε με, όταν τρομάζω σε θρίλερ, το καταλαβαίνει όλη η αίθουσα). Το love-story τετριμμένο, ο απαγορευμένος έρωτας ανάμεσα σε ένα βαμπίρ και μια θνητή δε σε κρατάει καθόλου σε αγωνία με ανούσιους πρωταγωνιστές και μουσική που ούτε καν θυμάμαι.

doubtDoubt

Ταινία βασισμένη στο τραγούδι του Μπιθικώτση «αμφιβολίες, το μυαλό μου βασανίζουνε πολλές, αμφιβολίες τρελές». Η Meryl Streep παίζει την κακιά μοναχή – σκύλα με ευκολία και o Philip Seymour Hoffman τον υπό αμφισβήτηση παπά που κατηγορείται για ενδεχόμενη παρενόχληση μαθητή. Πολύ καλή και η Amy Adams στο ρόλο της ευσεβούς ευκολόπιστης και αθώας θεούσας. Αν εξαιρέσει κανείς τις πολύ δυνατές ερμηνείες, η ταινία δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο – απόδειξη ότι είναι υποψήφια για όλους τους ρόλους (και για διασκευασμένο σενάριο αλλά εκεί δεν έχει καμμία τύχη, αφού στο τέλος, παρόλες τις προσπάθειες του σεναρίου, έμεινα χωρίς καμμία αμφιβολία).

 

milkMilk

Η πιο βαρετή ταινία-ντοκυμαντέρ που έχω δει ποτέ, βιογραφία του γκέι ακτιβιστή δημοτικού συμβούλου Χάρβεϋ Μιλκ. Οι δημιουργοί της ταινίας δεν κατάφεραν να εκμεταλευτούν το πιασιάρικο μοδάτο θέμα της σεξουαλικής διαφοροποίησης και έκαναν μια αργή ταινία με ντουντούκες και νταούλια, με την κακή αστυνομία που χτυπάει τα αγοράκια στις διαδηλώσεις, τον αδέκαστο πολιτικό που τα κάνει όλα για την πατρίδα του και την γκέι κοινότητα και άλλα βαρετά… Ο Σων Πεν είναι καλός στο ρόλο του αλλά όχι και για Οσκαρ, μην τρελαθούμε τελείως. Ως και ο Μίκυ Ρούρκ είναι φέτος καλύτερος. Η ταινία είναι υποψήφια για οκτώ όσκαρ (άκουσον άκουσον) μόνο και μόνο επειδή έχει το πολιτικώς ορθόν ως θέμα. Για μας που είμαστε αναίσθητα όντα, που έχουμε χεσμένη την πολιτική, τον ακτιβισμό και τα γκέτο του καθενός, και που αναγνωρίζουμε τον κινηματογράφο μόνο ως τέχνη κι όχι ως ντουντούκα, είναι απλά μια βαρετή (έως και αδιάφορη) ταινία με μια μέτρια (προς το καλή) ερμηνεία.  Σων, σε αγαπάμε αλλά ελπίζουμε να το πάρει ο Μπραντ που το αξίζει περισσότερο.

the-visitorThe Visitor

Κάτι μου θυμίζει, κάτι μου θυμίζει, αλλά με το αλτσχάιμερ που με δέρνει δε μπορώ να θυμηθώ τι. Νομίζω μια γερμανική περσινή ταινία? Anyway, αν εξαιρέσεις την επανάληψη του θέματος των παράνομων μεταναστών, πρόκειται για μια γλυκειά ταινία, ολίγον συγκινητική που βλέπεται κάπως ευχάριστα. Ενδιαφέρουσα η μάχη ταμπούρλου – πιάνου. Ο Ρίτσαρντ Τζένκινς υποψήφιος για όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου, καλός για υποψηφιότητα αλλά όχι και για να κερδίσει. Προτιμήστε το dvd, δεν είναι και για μεγάλη οθόνη.

waltz_with_bashirWaltz with Bashir

Πολιτική ταινία με θέμα την εισβολή των Ισραηλινών στο Λίβανο και τη σφαγή των Παλαιστινίων. Αφού πολιτική ταινία κατάφερε να μου αρέσει, καταλαβαίνετε για τι αριστούργημα μιλάμε. Το αντιπολεμικό και ηθικολογικό στοιχείο δεν είναι καθόλου εκνευριστικό ούτε κουραστικό. Πρόκειται για πολύ ωραίο animation με ύφος ντοκυμαντέρ και πραγματικά υπέροχη μουσική (αυτό που αποκαλώ θαυμάσιο  soundtrack, ωραία μουσική που δένει και γίνεται ένα με την εικόνα). Κέρδισε τη χρυσή σφαίρα ξενόγλωσσης ταινίας με το σπαθί της.

 image526222

Μαριώ & Γιώργος Τζώρτζης στο Περιβόλι τ’ουρανού

Η Μαριώ κι ο Γιώργος Τζώρτζης είναι σαν τα καλά κρασιά. Οσο γερνάνε γίνονται καλύτεροι. Και φυσικά δε χρειάζονται συστάσεις. 

Ρεμπέτικο και λαϊκό σε ένα κλασικό μαγαζί μεν, με απαράδεκτο εξαερισμό δέ. Απίστευτο κέφι, ωραία τραγούδια (ώς και η έντεχνη εισαγωγή μ’άρεσε), χορός, γαρύφαλλ0 και «καλημέρα σας» στις 4 το πρωί.

 

121ος Διεθνής Διαγωνισμός Γελοιογραφίας 2008 – από 23/1/2009 έως τέλη Φεβρουαρίου 2009.

Στον πολυχώρο «Απόλλων» του Πολιτιστικού Επιμορφωτικού Οργανισμού της Νομαρχίας Πειραιά (Ερμουπόλεως και Πηλίου 1, Καμίνια), απολαύσαμε 256 από τα σκίτσα που έλαβαν μέρος στον πρώτο διαγωνισμό γελοιογραφίας Cartoon Awards 2008 που διοργάνωσε το περιοδικό TV Εθνος. Το θέμα του διαγωνισμού «TV Culture» ενένευσε τους δημιουργούς και τα σκίτσα είναι απολαυστικά καυστικά. Αν μισείτε την τηλεόραση θα ενθουσιαστείτε, αν την αγαπάτε θα τη μισήσετε. Οπως και να ‘χει, μην το χάσετε. Ωρες λειτουργίας καθημερινές και σ/κ : 10.00 – 14.00 και 17.00-20.30, είσοδος δωρεάν, παίρνετε και δωρεάν βιβλιαράκι με τις γελοιογραφίες φεύγοντας.

4 σχόλια »

  1. Λοιπόν, λίγα σχόλια και καλά (:Ρ)
    1. Όντως πάντα τέτοια..Εγώ next week πάω Katherine Jenkins και ελπίζω να είναι καλή…
    2. Φέτος δηλώνω κι εγώ φανατίκ με Κέιτ…να τα σαρώσει όλα με αποκορύφωμα τα όσκαρ παρακαλώ. Meryl Streep και Philip Seymour Hoffman θεοί!!!!απλά.
    3.μπούρδες indeed…ούτε λεφτά για το dvd δεν δίνω. ούτε Kbpm απο την σύνδεση μη σου πώ…
    4. έχω ακούσει διάφορα για το Milk…τα περισσότερα καλά.χμμμ..
    5. Πήγαινε πάρε το sountrack απο το waltz with Bazir…ή οποιοδήποτε cd του Max Richter. Είναι φοβερός.

    σμούτς και καλημέρες!

    Σχόλιο από Naf — Ιανουαρίου 27, 2009 @ 9:59 πμ | Απάντηση

  2. ναι λοιπόν…τελείωσε το πατινάζ και άλλαξες κανάλι, άνοιξες τις κουρτίνες, μάζεψες τα κουτιά από το delivery…το Μάρτιο πάλι! Μέχρι τότε κυκλοφορεί και πάλι ανάμεσά μας!

    Σχόλιο από One happy dot — Ιανουαρίου 27, 2009 @ 1:34 μμ | Απάντηση

  3. Naf, σε ζηλεύω για την Jenkins
    Dot, ετοιμάζομαι και για ταξιδάκι του χρόνου. Εχω βάλει στόχο να δω live πατιναζ!

    Σχόλιο από sakafiora — Ιανουαρίου 27, 2009 @ 3:43 μμ | Απάντηση

  4. Α ώστε δεν ήταν για το ολοκαύτωμα το καρά-υπερτιμημένο Reader; ήταν για γερμανούς που μάθαιναν αγγλικά μάλλον
    Συμπαθητικό το Visitor νομίζω στην Ελλάδα πάει κατευθείαν Dvd χωρίς να περάσει από αίθουσες

    Σχόλιο από zamuc — Ιανουαρίου 30, 2009 @ 1:03 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Φτιάξε δωρεάν site ή blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: