Sakafiora

Ιουνίου 12, 2009

Barca – απολογισμός

Filed under: Gastronomic Tourism Lovers — sakafiora @ 5:54 μμ

sagradaΚαμαρούλα δυό σταλιές

Την παραμονή της πτήσης για Βαρκελώνη, μπήκαν κλέφτες στο διαμέρισμα που είχαμε κλείσει. Αυτό το γεγονός σηματοδότησε την έναρξη των πιο τυχερών διακοπών που έχω κάνει.

Μας έδωσαν μεγαλύτερο/ωραιότερο/ακριβότερο διαμέρισμα στην ίδια τιμή κι εμείς φυσικά βγήκαμε κι από πάνω απαιτώντας να μας το παραδώσουν στις 8 το πρωί και να το παραλάβουν στις 8 το απόγευμα.

Το διαμέρισμα ανήκε σε κριτικό όπερας και φιλοξενεί τραγουδιστάς! Έτσι, είχαμ πιάνο, πλυντήριο πιάτων και ρούχων, ίντερνετ και πουπουλένια μαξιλάρια.

La Sagrada Familia

Εντυπωσιακό, ίσως το συγκλονιστικότερο κτίριο που έχω δει, ιδίως όταν είσαι τόσο φάρδος όσο εμείς και το πετύχεις με δωρεάν είσοδο.

Ο Gaudi

Τα εξογκώματα του Gaudi δε με ξετρέλαναν. Είμαι άνθρωπος της ευθείας γραμμής και του τετραγώνου κι αυτός είναι πολύ στρογγυλός για τα γούστα μου. Πίστεψα πως αντλεί έμπνευση από δύο πράγματα. Από πούτσες, μια και τα περισσότερα έργα του περιλαμβάνουν κάτι όρθια γκονάρια ίσα με κει πάνω. Και από καυλόσπυρα, μια που οι πολυκατοικίες του μοιάζουν με φάτσα εφήβου από την οποία ξεπροβάλλουν στρογγυλά μπαλκονόσπυρα. Τώρα, αν σε όλο αυτό προσθέσετε και ένα πολύχρωμο πλακάκι ουράνιο τόξο, έχετε Gaudi. Είναι ενδιαφέρον μεν να το βλέπεις αλλά στο σπίτι μου δε θα το ‘βαζα ούτε με απειλή όπλου.

Barceloneta

Ξέρω ότι γίνεται πήχτρα και η παραλία δεν είναι για να βρέχεις ούτε τα πόδια σου, αλλά συγκινήθηκα και μόνο με την ιδέα ότι εδώ κυκλοφορούσε με το τάνγκα ο φαλοκράτης τραβεστί πατέρας του αδικοχαμένου γιου στο «όλα για τη μητέρα μου».

Les Rambles

Ωραίος δρόμος που καταλήγει στην παραλία με μαγαζιά both sides, λουλουδάκια και πετούνιες. Αν έχεις διαβάσει Ζαφόν κάνεις τον περίπατο και θυμάσαι το μισό βιβλίο.

Το ΜACBA

Ο άνθρωπος δε βάζει μυαλό ποτέ. Κρίνοντας εξ ιδίων πάντα. Διότι δε μου έφτανε το ΜΟΜΑ στη Ν.Υόρκη, έπρεπε να πάω και στο MACBA στη Βαρκελώνη. Ένα δωμάτιο με πολλές τηλεοράσεις στο «χιόνι», ένας πίνακας με κάτι μουτζούρες και κολημένο ένα «post-it» υποδύονταν τα έργα τέχνης.

Άκρως διασκεδαστική επίσκεψη, αρκεί να μη το παρακάνετε με το γέλιο και σας πετάξουν με τις κλωτσιές.

Άσε που μετά πας με άλλο αέρα στο Miro και στο Picasso

Ηθικό δίδαγμα? Προσέχετε τι μαλακίες κάνετε στη ζωή σας γιατί μετά από μερικά χρόνια μπορεί να βρίσκονται σε ένα μουσείο μοντέρνας τέχνης.

Ήπιαμε

Clara, δηλαδή μπύρα με λεμονίτα. Απίστευτα δροσιστική και απίθανη γεύση, σε σημείο που κόντεψα να γυρίσω επώνυμη αλκοολική (ποιά? Εγώ που δεν πίνω ούτε κρασί).

Ορτσέτα, ένα άσπρο ποτό που φτιάχνεται από ξηρούς καρπούς και μοιάζει με γλυκό γάλα.

Είπαμε το νερό νεράκι με 1,5€ το μικρό μπουκαλάκι. Στα σούπερ μάρκετ είναι κάπως φτηνότερο 0.80€

Φάγαμε

Τapas, τα οποία δε σταμάτησα να αποκαλώ τάπες καθότι κοντούλικα και τοσοδούλικα. Patatas bravas (πατάτες με σως), tortijas patatas (ομελέτα με πατάτες δηλαδή), ιταλικό παγωτό (άσχετο), vegeterian falafels, jamon και κάτι μικρά σάντουιτς με τόνο που τώρα μου διαφεύγει το όνομα.

Στo Salero, που μας το είχαν προτείνει πολλοί, φάγαμε πεντανόστιμα πράγματα αλλά ο κατάλογος ήταν πολύ μικρός και με περιόρισε.

Στο Origens αντίθετα ευχαριστήθηκα πολύ και δεν ήξερα τι να πρωτοπαραγγείλω.

Μας έφεραν ένα πιάτο με ένα βουνό ψωμί, 2 ολόκληρες ντομάτες και 2 σκόρδα, τα οποία κοιτούσαμε επί ένα 10λεπτο συζητώντας τί έπρεπε να κάνουμε μ’αυτό. Με τη μυστική παρακολούθηση του διπλανού τραπεζιού μας λύθηκαν όλες οι απορίες. Παίρνεις μια φέτα ψωμί, τρίβεις πάνω της με μανία το σκόρδο, μετά ζουλάς από πάνω τη ντομάτα, την αλατίζεις, της ρίχνεις και λάδι και την τρως.

Οι άλλοι τρώγανε παντού και θαλασσινά αλλά εγώ ούτε από 5 μέτρα απόσταση.

Ωραία και η crema catalunya, που είναι η ντόπια κρεμ μπρουλέ.

Σε μαγαζί με φρούτα, ένα πεπόνι, 6 ροδάκινα, 6 βερύκοκα, ένα πεπόνι, ένα κιλό κεράσια, όλα μαζί 3€ (βγάζεις τα σπασμένα από το νερό).

Τα ψώνια

Με είδα και τρόμαξα. Αν ψωνίζω έτσι στη Βαρκελώνη, που οι τιμές είναι ίδιες με της Ελλάδας –μην πω και χειρότερες-, στην Αμερική τί θα κάνω? Κάποιος να μου απαγορέψει να πάρω μαζί πιστωτική αλλιώς θα δουλεύω τα επόμενα 14633232 χρόνια για να την ξεπληρώσω (και δε θα μπορώ να κοιμάμαι σε παγκάκια και να τρώω το συσίτιο της ενορίας όπως έχω προγραμματίσει).

Ψώνισα τσάντες κυρίως γιατί τα ρούχα ήταν τόσο πολύχρωμα που πρέπει να είσαι τσιγγάνα για να ντυθείς. Μέχρι κι από τα μουσεία πήρα στυλό, γόμες, ξύστρες, σελιδοδείκτες και γενικώς ό,τι έβλεπα μπροστά μου. 

Η μπόχα

Οι Ισπανοί είναι βρωμιάρηδες – Τέλος.

Την προηγούμενη φορά στη Μαδρίτη είχα πιστέψει πως πρόκειται για το Πασχαλινό έθιμο να τρώνε τους μπακαλιάρους και να φτύνουν τα κόκκαλα στα πατώματα και στους δρόμους. Τώρα όμως, ούτε Πάσχα ούτε Χριστούγεννα δεν ήταν. Όλη η Βαρκελώνη μύριζε κατρουλίλα σα την Ομόνοια στις χειρότερες εποχές της. Εκτός από τη μυρωδιά, είδα τουλάχιστον 15 φορές να κατουράνε τοίχους, πεζοδρόμια και θάμνους.

Η γλώσσα

Λίγο ακόμα και θα γυρνούσα ψευδή. Πριν πάτε στην Ισπανία γενικότερα, παρακολουθήστε κανένα course παντομίμας, θα σας χρειαστεί. Αγγλικά ανύπαρκτα, μόνο με κάτι κουτσά ιταλικά/λατινικά και παντομίμα καταφέραμε να βγάλουμε άκρη. Πάντως, παρόλο που δε μιλάνε τη γλώσσα, είναι πολύ πρόθυμοι να σε εξυπηρετήσουν και φιλικοί, οπότε αυτό που συμβαίνει συνήθως είναι το εξής : ρωτάς κάτι στα αγγλικά, σου απαντάνε στα ισπανικά, αρχίζεις την παντομίμα κι αρχίζουν κι αυτοί να σου δείχνουν την κατεύθυνση. Την τελευταία μέρα, αφού είχα πάρει απόφαση ότι δεν υπάρχει συνενόηση στα αγγλικά, πήγα κατευθείαν με παντομίμα και φυσικά έπεσα στο μοναδικό άνθρωπο που μιλούσε αγγλικά (μάλλον όμως δεν ήταν Ισπανός). Οταν με ρώτησε «do you speak english» ήθελα να του απαντησω «ΕΓΩ???????? ΕΓΩ ΑΝ ΜΙΛΑΩ ΑΓΓΛΙΚΑ??????? ARE YOU TALKING TO ME? ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΡΕ???» αλλά με συγκράτησαν οι ψυχραιμότερες φίλες μου κι έτσι δε μας δείξαν στις ειδήσεις.

Οι πομπές μας (επιλογή)

Αφήσαμε εποχή σε μπουτίκ υψηλής ραπτικής όπου κάναμε τη μετατροπή φούστα-μπλούζα. Δηλαδή, η ξανθιά της παρέας πήρε μια μπλούζα και την πρόβαρε ως φούστα. Όταν ήρθε η πωλήτρια και μας έδειξε το μανίκι που κρεμόταν στο πλάι διπλωθήκαμε από το γέλιο (ξέρω ότι υποσχέθηκα να μη το πω πουθενά αλλά είναι ανώνυμη η καταγγελία οπότε δεν πιάνεται).

Ταυτόχρονα εγώ έβγαζα τη γλώσσα στην Τρίτη της παρέας που έπινε Clara πίσω από τη τζαμαρία της απέναντι καφετέριας. Εξω, μπροστά από τη τζαμαρία έπιναν τον καφέ τους δύο κυρίες οι οποίες προσβλήθηκαν προς στιγμήν, αλλά μόλις λύθηκε η παρεξήγηση άρχισαν να μας κάνουν νοήματα για το ποιά φούστα-μπλούζα μας ταιριάζει καλύτερα.

Φωτογραφίσαμε κάθε γωνιά της Βαρκελώνης σε τέτοιο βαθμό που αν ξεφυλίσεις γρήγορα τις φωτογραφίες θα νομίζεις ότι βλέπεις ταινία. Την επόμενη φορά θα σου κλέψω τη μηχανή την πρώτη μέρα και θα τη βρείς όλως τυχαίως την τελευταία (ξέρεις εσύ).

Γέλασα τόσο τρανταχτά μπροστά από πίνακα του Μiro (άσπρο καναβάτσο με μια μπλε τελεία πάνω δεξιά) που μου είπαν σσσσσσσσς.

Μας πέταξαν έξω από νυχτερινό λεωφορείο γιατί το τετραήμερο εισητήριό μας έκανε μόνο για τα πρωινά (άκου πράματα).

Σφαχτήκαν 2 παλικάρια στις ποδιές μας για το ποιός θα μας μιλήσει αγγλικά. Στην ερώτηση τι λεωφορείο να πάρουμε, το παλικάρι Νο.1 ψελίζει κάτι σε κουτσοαγγλικοισπανικά, το παλικάρι Νο.2 διακόπτει και λέει «I will tell you. I have the first certificate so I speak better than him”.

Τώρα που είπα Νο.1 και Νο.2, δεν ξέρετε πόσο ευτυχισμένη νιώθω που αυτό το ταξίδι με έκανε να αποφύγω το Καθαρτήριο του Καστελλούτσι!

Μπήκαμε σε λάθος τρένο.

Και ένα σωρό άλλα που δε θυμάμαι λόγω αλτσχάιμερ κι έτσι δε θα έχουν την ευκαιρία να σχολιάσουν οι κακεντρεχείς που περιμένουν με την καραμπίνα αυτό το ποστ.

Οι ΑCDC

Οταν ο Μωάμεθ δεν πάει στο βουνό τότε κατεβαίνει η πλαγιά και τον πλακώνει. Αφού έφαγα τα λυσσακά μου να δω τους ACDC στην Αθήνα, αφού δε βρήκα παρέα να πάω, αφού γκρίνιαξα σε όσους πήγαν και δε μου το είπαν κι αφού έκλαψα με μαύρο δάκρυ που δεν πήγα, βρέθηκα στη Βαρκελώνη Κυριακή 6 το απόγευμα να ξαποσταίνω σε ένα καφέ με τις φίλες μου συζητώντας το χιτ θέμα των πονεμένων ποδιών μας. Από το πρωί στους δρόμους να τρέχουμε από Gaudi σε Gaudi, βλέπαμε παντού κόσμο ντυμένο ACDC και φανταζόμασταν ότι είχε προηγηθεί κάποια συναυλία τους. Εγώ έβραζα στο ζουμί μου και έστρεφα αλλού το βλέμμα, σύμφωνα με τις ειδικές οδηγίες του ψυχιάτρου μου. Οι άλλες, πιο ψύχραιμες, σκέφτηκαν να ρωτήσουν γιατί φοράτε όλοι αυτές τις μπλούζες. Τις φορούσαν γιατί πήγαιναν στη συναυλία τους. Που ήταν εκείνη τη μέρα. Ανήμερα. Σε 4 ώρες. Κι εμείς δεν είχαμε, εκτός από εισητήρια, ούτε κλειστά παπούτσια να πάμε στο χορό. Βρίσκουμε Κυριακάτικα ανοιχτό μαγαζί, προβάρουμε 3-4-5-6 ζευγάρια, παίρνουμε το ένα και βουρ για το Estadi Olympic. Eκεί φυσικά υπήρχαν εισητήρια των 70€ για την αρένα. Mετά από αυτό έχω ένα κενό μνήμης και το μόνο που θυμάμαι είναι ο Angus. Ο Angus να σολάρει, να κάνει στριπτήζ, να πηγαίνει πάνω κάτω, να αποθεώνεται στο απίστευτο σόλο του let there be rock. Eκλεισαν με το for those about to rock we saulte you και μας χαιρέτισαν με βεγγαλικά. Ο ποδαρόδρομος για να κατέβεις από το λόφο Μontjuic, όταν έχεις ξεποδαριαστεί από το πρωί κι όταν έχεις παρακολουθήσει όλη τη συναυλία χοροπηδόντας, ήταν το κερασάκι στην τούρτα αλλά πραγματικά άξιζε τον κόπο.

ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ

Πέρασα υπέροχα!

16 σχόλια »

  1. καλά δεν έχω να κάνω κανένα σχόλιο!μάλλον πέρασες θεϊκά!!τώρα μόνο εγώ έμεινα που δεν έχω πάει Barcelona??ή και ο xip??grr…

    Σχόλιο από Naf — Ιουνίου 12, 2009 @ 6:58 μμ | Απάντηση

  2. ΕΛΑ ΡΕ!!! <–Αυθόρμητη αντίδραση για τους ACDC (και για το οτι τους κατάφερες τελικά😀😀 ) και jamon ήταν η Βαρκελώνη και μπράβο!

    "…είδα τουλάχιστον 15 φορές να κατουράνε τοίχους, πεζοδρόμια και θάμνους"
    Μόνο έτσι θα πέσει το BABYLON!:-/

    "…το μανίκι που κρεμόταν στο πλάι…"
    …το ράβεις και το κάνεις τσέπη. Βαθιά, ραπτική.

    Σχόλιο από ΑΑ — Ιουνίου 12, 2009 @ 7:48 μμ | Απάντηση

  3. AAAAAAAAA!!!! (ουδέν άλλο σχόλιο, θα στα πω απο κοντά).

    Σχόλιο από Parsifal — Ιουνίου 13, 2009 @ 8:56 πμ | Απάντηση

  4. χαίρομαι που για μια ακόμα φορά φαίνεται ότι τηρείς τις υποσχέσεις σου περί εχεμύθειας… επίσης χαίρομαι που σου αρέσει και σένα τόσο ο Γαουδί

    Σχόλιο από Ανώνυμος — Ιουνίου 13, 2009 @ 11:40 πμ | Απάντηση

  5. Μαζεύω διεθύνσης με τα καλύτερα tapas, μαγαζιά ρούχων, ελπίζω να έχεις ετοιμάσει τη λίστα………..Αν και δε με βλέπω να αντέχω να περιμένω μέχρι Αυγουστο!!!

    Σχόλιο από xipasmenos — Ιουνίου 14, 2009 @ 3:09 μμ | Απάντηση

  6. ΜΠΡΑΒΟ

    Σχόλιο από Tanila — Ιουνίου 15, 2009 @ 7:31 πμ | Απάντηση

  7. στα είπα μαρσύ οτι θα περάσεις τέλεια κι εσυ ολο θα δούμε και δεν ξέρω! Τραβάτε με κι ας κλαίω είσαι ρε μανταμίτσα!!!!

    Σχόλιο από One happy dot — Ιουνίου 15, 2009 @ 11:06 πμ | Απάντηση

  8. ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΞΑΝΘΙΑ ΘΕΑ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΑΤΕ !!!!!

    Σχόλιο από Ανώνυμος — Ιουνίου 15, 2009 @ 4:56 μμ | Απάντηση

  9. ΚΙ ΕΓΩ ΠΕΡΑΣΑ ΥΠΕΡΟΧΟΤΕΡΑ διαβάζοντας το ποστ σου! αν εξαιρέσεις το κερασοκουκούτσι που παρά λίγο να καταπιώ από τα γέλια για την φουσταμπλούζα…

    Σχόλιο από kika — Ιουνίου 15, 2009 @ 5:11 μμ | Απάντηση

  10. Ξανθιά θεά, ξέχασες να βάλεις όνομα😛

    Σχόλιο από sakafiora — Ιουνίου 17, 2009 @ 2:12 μμ | Απάντηση

  11. Άτιμη!!!! Ζηλεύω!!! Αλλά αν είμαι πολύ τυχερή θα πάω τον Σεπτέμβρη! Και εχουν να τρίξουν τα κόκκαλα του Γκαουντί σε λέω!!!
    Φιλιά!

    Σχόλιο από koptoraptou — Ιουνίου 18, 2009 @ 1:42 πμ | Απάντηση

  12. Τέλειο review! Μετά από πολλές προσπάθειες επιτέλους έκλεισα για Αύγουστο και δεν μπορώ να περιμένω🙂

    Σχόλιο από viki vale — Ιουνίου 24, 2009 @ 1:52 μμ | Απάντηση

  13. τέλεια φαίνεται να πέρασες! εγώ ήμουν λίγο πιο ενθουσιασμένη από gaudi και τα ρέστα αλλά εσύ είχες μάλλον καλύτερη παρέα για να ενθουσιαστείς!😉 όσο για την ντομάτα και το σκόρδο… μιλάμε μείναμε κι εμείς «κούμαρα»…αλλά μάλλον το έχουν συνιθίσει πολύ οι ντόπιοι γιατί κι εμάς κάτι τέτοιοι μας βοήθησαν να καταλάβουμε τι ακριβώς έπρεπε να κάνουμε με αυτά…:)

    Σχόλιο από chichipiru — Ιουλίου 2, 2009 @ 1:37 μμ | Απάντηση

  14. δεν έφαγες maoz όμως και με ξενέρωσες…

    Σχόλιο από coachp — Ιουλίου 7, 2009 @ 9:01 μμ | Απάντηση

  15. Το φαλάφελ με λαχανικά λες? Σιγά που δε θα έτρωγα!😛

    Σχόλιο από sakafiora — Ιουλίου 8, 2009 @ 9:11 πμ | Απάντηση

  16. Α να μπράβο…

    Σχόλιο από coachp — Ιουλίου 9, 2009 @ 9:23 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: