Sakafiora

Δεκεμβρίου 1, 2009

Σακαφιόραμα 02/12/2009

Filed under: Art — sakafiora @ 10:36 μμ

Αριάδνη στη Νάξο του Ρίχαρντ Στράους, στη Λυρική Σκηνή, 25/11/2009

Σε συμπαραγωγή με το Θέατρο «Κάρλο Φελίτσε» της Γένοβα και το Ίδρυμα Όπερας του Οβιέδο, με τους Χουί Χε, Γκέρχαρντ Ζήγκελ, Βασιλική Καραγιάννη, Τζέννιφερ Μπόργκι.

Το πρώτο μέρος το βρήκα κάπως βαρετό καθώς έβλεπα για πρώτη φορά αυτή την όπερα. Στο δεύτερο όμως μέρος ενθουσιάστηκα, όχι μόνο  με τη μουσική αλλά και με τη σκηνοθεσία, τα σκηνικά και τα κουστούμια.

Το έργο αντλεί έμπνευση από το μύθο της Αριάδνης και παρουσιάζει απόψεις περί έρωτος.

2012

Ο τίτλος μάλλον θα έπρεπε να είναι «Τιτανικός Νο.2». Δηλαδή, μηδέν σενάριο, μηδέν ηθοποιοί και άριστα εφέ. Παρά το πρόσφορο έδαφος, το ημερολόγιο των Μάγια κι όλες οι υπόλοιπες επιστημονικές επεξηγήσεις περιγράφονται με 2-3 προτάσεις μόνο στην αρχή της ταινίας. Μετά ακολουθεί το γνωστό τρεχαλητό να προλάβουμε να σωθούμε εμείς, τα παιδιά μας και η φουκαριάρα η μάνα μας. Οι αηδιαστικές ατάκες που χρησιμοποιούνται σε ταινίες του είδους για να ζητήσει συγνώμη ο πατέρας από την κόρη, ο γιός από τη μάνα, καθώς και για να πει ο πρώην στην πρώην πόσο πολύ την αγαπάει (και το θυμήθηκε τώρα που καταστρέφεται το σύμπαν), δε λείπουν από την ταινία. Κορυφαία στιγμή η σκηνή με την κότα που με έκανε να γελάω μέχρι το τέλος της ταινίας καθώς και τις επόμενες τρεις μέρες. Απορώ πώς δεν κυκλοφορεί στο utube ακόμα.



Elina Garanca στο Μέγαρο Μουσικής 18/11/09

Τέλεια από τεχνική άποψη αλλά δε με άγγιξε όσο η Karita Mattila (τι βραδυά κι αυτή, αξέχαστη μου ‘χει μείνει), με εξαίρεση το Romeo. Το δεύτερο μέρος ξεκίνησε με το «αααααα» του κοινού όταν βγήκε η Elina με ένα κατακόκκινο φόρεμα (σημάδι πως αρχίζει το λαϊκό πρόγραμμα με Κάρμεν :P)

H ορχήστρα της ΕΡΤ έκανε πάλι το θαύμα της εκτελώντας (με την κακή έννοια) σχεδόν όλο το πρόγραμμα με αποκορύφωμα το Nabuco στο οποίο δε μπορούσα να συγκρατήσω τα γέλια μου. Αν ξεκινήσω να μαθαίνω τώρα, σε μια βδομάδα μπορώ να παίζω κι εγώ άνετα πνευστά σ’αυτή την ορχήστρα!

Το πρόγραμμα :

Α. Mέρος

Wolfgang Amadeus Mozart – La Nozze Di Figaro Ouverture (ERT), Giunse al Fin… Al Desio… Konzertaria K.577 (Elina Garanca), “La Clemenza di Tito”, “Parto… Parto…” (Elina Garanca)

Giuseppe Verdi – Nabuco Ouverture (ERT)

Vincenzo Bellini – “I Capuletti e I Montecchi”, “Se Romeo …La tremenda” (Elina Garanca)

Β. Μέρος

Georges Bizet – “L’Arlessienne” Intermezzo & Farandole from Suite No.2 (ERT)

Franciso barbieri – “El Barberillo de Lavapies”, “Cancion de la Paloma” (Elina Garanca)

Ruperto Chapi – “Romanza de Socorro” (Elina Garanca)

Georges Bizet – Carmen Intermezzo (ERT), Habanera & Seguedilla (Elina Garanca), Les Toreados (ERT), Chanson Boheme (Elina Garanca)

Ruperto Chapi – “Las Hijas del Zebedeo” (Elina Garanca)

Τα encore : Marechiare, O mio babbino caro

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε και το blog του ειδικού.

The unloved (Δίχως αγάπη) της Samantha Morton στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Η ταινία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί έως και καλή αν δεν πίστευα περίτρανα ότι υπήρχε πρόθεση εκβίασης του συναισθήματος του κοινού με το πιασάρικο θέμα «κοριτσάκι ορφανό που δεν το αγαπάει κανείς και κλαψ και κλουψ». Ψήφισα «κακή» στην ψηφοφορία και μάλλον έκανε το ίδιο όλη η αίθουσα αφού η ταινία πήρε το τρίτο και μακρύτερο από τα βραβεία.



Glocken aus der Tiefe (Καμπάνες από τα βάθη) 1993 60’ Werner Herzog

Ο Herzog ήταν η μεγάλη αποκάλυψη του φεστιβάλ για μένα (και για όποιον άλλο ήταν το ίδιο άσχετος δηλαδή). Αριστουργηματική ταινία-ντοκυμαντέρ σχετικά με τις θρησκευτικές προκαταλήψεις στη Σιβηρία και τη Ρωσσία.Eίδαμε επιτέλους και την πολυσυζητημένη χαμένη πόλη Kitesh, το είχα απορία τόσο καιρό.




GesualdoTod fur funf stimmen (Τζεζουάλντο, θάνατος για πέντε φωνές) 1995 60’ Werner Herzog

Η δεύτερη ταινία (στην τιμή μιάς) με ξετρέλανε επίσης. Πραγματεύεται τη ζωή και το έργο του Ιταλού μουσικοσυνθέτη Carlo Gesualdο. Με ενόχλησε κάπως ο θόρυβος της ταινίας που είναι ανεπίτρεπτος σε μουσικό ντοκυμαντέρ, κατά τα άλλα άγγιζε την τελειότητα.

.

.

.

.



Encounters at the end of the world (Συναντήσεις στο τέλος του κόσμου) 2007 99’ Werner Herzog

Αυτό ήταν το αποκορύφωμα του φεστιβάλ για μένα. Ο Herzog προλόγισε την ταινία δίνοντας αρκετά ενδιαφέρουσες πληροφορίες και μπήκε στην καρδιά μου. Η ταινία απίστευτη! Ανταρκτική, τοπία, σκηνοθεσία που δίνει ρεσιτάλ, χιούμορ… Με έκανε να αναζητώ και να θέλω να δω όλες τις ταινίες του Herzog.

.

.




Χοντροί άντρες με φούστες του Νίκι Σίλβερ, στο Θέατρο Χώρα

Μαύρη κωμωδία-μιούζικαλ με τους Μ.Γεωργιάδου, Αγ. Εμμανουήλ, Δ.Μακαλιάς, Αγγ. Μιχαλοπούλου

Πραγματικά δεν περίμενα ότι θα είναι τόσο καλή παράσταση. Με έκανε να γελάσω αλλά και με συγκίνησε. Δυστυχώς, η υποδομή του θέατρου μάλλον αδικεί το έργο καθώς η ακουστική ήταν για κλάμματα. Επίσης, οι υπεύθυνοι του θεάτρου θα πρέπει να προμηθεύουν φλις κουβερτούλες στην είσοδο. Ξεπαγιάσαμε!

.

.

.




Julie & Julia (Τζούλι και Τζούλια)

Είναι δυνατόν ταινία με τη Μεριλ Στριπ να μην είναι καλή? Σωστά απαντήσατε, δεν είναι δυνατόν. Ανάλαφρη και χαριτωμένη ταινία με θέμα τη μαγειρική και τη δημιουργία γενικότερα, με τη Μέριλ Στριπ να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας. Δε γίνεται να τη χάσεις!

.

.

.

.




Το τρίτο στεφάνι του Κώστα Ταχτσή, στο REX

Σε σκηνοθεσία Στ.Φασουλή, με τους Ν.Μεντή, Φ.Κομνηνού.

Υπέροχη παράσταση που δεν κουράζει παρά τη διάρκειά της (4 ώρες). Η Μεντή ήταν απίστευτη όπως πάντα αλλά κι η Κομνηνού δεν πήγε πίσω, όπως και το υπόλοιπο team. Τελικά έχω αρχίσει να αλλάζω γνώμη και για τη σκηνοθεσία του Φασουλή την οποία παλαιότερα απεχθανόμουν. Μust see.



Αντώνης Ρέμος στο Διογένης Studio, Πρεμιέρα 27/12/2009

Πρεμιέρα με πολύ κέφι τόσο από το Ρέμο όσο και από τους θεατές. Ολα αυτά βέβαια για όσους κατάφεραν να παραμείνουν ξύπνιοι μέχρι τις 2.30. Ολο το πρώτο μέρος είναι τόσο κοψοφλέβικο που σχεδόν αποκοιμήθηκα. Αλλά μετά έγινε το έλα να δεις. Ορθιος ο κόσμος χειροκροτούσε και χόρευε.

Το μαγαζί ωραίο αλλά δεν είναι και αρένα, το σέρβις πολύ καλό, τουαλέτες καθαρές αλλά το θέμα του καπνίσματος απαράδεκτο. Οπως θα είδατε και στο προηγούμενο ποστ, το μαγαζί για να αποφύγει το πρόστιμο δεν είχε σταχτοδοχεία στα τραπέζια αλλά ούτε και απαγόρευε το κάπνισμα. Το αποτέλεσμα ήταν ο κόσμος να καπνίζει και να σβήνει τα τσιγάρα σε αηδιαστικά αυτοσχέδια τασάκια-ποτήρια.

Παρόλο τον εκνευρισμό μου, βρήκα τρόπο να πηγαίνω δωρεάν στα μπουζούκια. Αν υποθέσουμε ότι σε μια παρέα 8 ατόμων οι 3 καπνίζουν, μπορείς να τους απειλείσεις ότι θα καλέσεις την αστυνομία. Το πρόστιμο είναι 500 ευρώ οπότε τα 50 ευρώ (μιλάμε για 90% έκπτωση) που θα ζητήσεις εσύ από τον καθένα για να κρατήσεις το στόμα σου κλειστό είναι τρίχες. Με τον ίδιο τρόπο μπορείς να ανταλλάξεις τη σιωπή σου με μπουκάλια που θα σε κερνάει ο μαγαζάτορας (εκεί το πρόστιμο είναι μεγαλύτερο αφού).



Χρήστος Χωμενίδης – παρουσίαση του βιβλίου Λόγια Φτερά στο FNAC 28/12/2009

Δεν ήξερα πόσο ενδιαφέρον θα μπορούσε να έχει ένας συγγραφέας να μιλάει για το έργο του καθώς πάντα με ενδιέφερε η τέχνη και όχι ο καλλιτέχνης. Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως αυτός είναι και ο λόγος που δεν έχω διαβάσει ποτέ μου βιογραφία. Παρόλα αυτά πήγα και άκουσα πολλά ενδιαφέροντα πράγματα από το Χρήστο Χωμενίδη και είδα και με διαφορετική οπτική το βιβλίο του (όχι απαραίτητα καλύτερη από αυτή που είχα ήδη αλλά όπως και να το κάνουμε ενδιαφέρουσα). Βρήκα μάλιστα πολύ ενδιαφέρουσα την άποψή του «αν ο συγγραφέας είναι πιο ενδιαφέρων από το έργο του, τότε μάλλον έχει αποτύχει» και προφανώς έχει δίκιο καθώς εξακολουθώ να περιμένο με μεγαλύτερο ενδιαφέρον το επόμενο βιβλίο του παρά την επόμενη παρουσίαση. Το «Λόγια Φτερά» το λάτρεψα τόσο που το έχω κάνει ήδη δώρο τρεις φορές!


2 σχόλια »

  1. Επαναστατώ…! Η Σαμάνθα Μόρτον ήταν θεϊκή και καθόλου δεν εκβίαζε συναισθήματα. Προσέγγισε το θέμα με οικονομία και ευαισθησία. Όσοι ψήφισαν «κακή»… παιδιά ξεχάσαστε ότι η ταινία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα…; Δεν αποφάσισε μια μέρα η Μόρτον να κάνει ταινία για τα καημένα τα παιδάκια που δεν έχουνε γονείς της προκοπής. Η κοπέλα έβαλε την ψυχή της στην ταινία και φαίνεται. Μη μου λέτε για «χειρισμό» του κοινού, μόνο αυτό δεν έκανε!

    Κατά τα άλλα επικροτώ και επαυξάνω, ιδιαίτερα για τον Herzog🙂

    Σχόλιο από artemis — Δεκεμβρίου 3, 2009 @ 1:00 πμ | Απάντηση

  2. Πολύ καλό το 3ο στεφάνι αλλά παραήταν το τετράωρο ρε Σακαφιόρα, ένα μισαωράκι θα μπορούσε να το κόψει

    Σχόλιο από zamuc — Δεκεμβρίου 6, 2009 @ 10:27 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: