Sakafiora

Ιανουαρίου 16, 2010

Σακαφιόραμα 16/01/2010

Filed under: Art — sakafiora @ 12:26 μμ

500 days of summer (500 μέρες με τη Σάμερ)

Αρκετά καλή ρομαντική κομεντί, όχι από αυτές που σαλιαρίζουν, καλογυρισμένη και με ωραίο πρωτότυπο σενάριο με κεντρικό άξονα το «η ζωή συνεχίζεται» και υπέροχη μουσική. Οι υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης κωμωδίας και καλύτερης ανδρικής ερμηνείας είναι λίγο υπερβολικές, παρόλα αυτά αξίζει πραγματικά να τη δείτε.

.

.

The invention of lying

Σε έναν κόσμο που όλοι λένε την αλήθεια, ο Mark Bellison (Ricky Gervais) ανακαλύπτει το ψέμα. Παρόλο που η αρχική ιδέα είναι πολύ πρωτότυπη και έξυπνη, περίμενα με ενθουσιασμό να παρακολουθήσω μια απογειωτική ταινία. Δυστυχώς η συνέχεια δεν είναι τόσο πολλά υποσχόμενη καθώς η ταινία είναι μεν πρωτότυπη αλλά αναλώνεται σε αστεία που νομίζω ότι έχω ξαναδεί στο «Life of Brian». Ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης ήταν μια ευχάριστη έκπληξη καθώς και η πλοκή του σεναρίου ως προς τις ερωτικές του κατακτήσεις. Το γαμώτο όμως του «μπορούσε όμως να είναι πολύ καλύτερη» μου άφησε στο τέλος μια πικρή γεύση.

The Βad Lietutenant: Port of callNew Orleans

Tου Werner Herzog (ναι ναι, μετά το φεστιβάλ με έχει πιάσει η γνωστή μανία και μάλλον θα παρακολουθήσω τα άπαντα). Δε μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα, όπως με άλλες ταινίες του Herzog, αλλά το βρήκα πρωτότυπο και ιδιόρυθμο, παρά το χιλιοειπωμένο θέμα. Το αποτέλεσμα είναι αρκετά καλό και ο Νίκολας Κέιτζ καταφέρνει με ευκολία να περάσει την εικόνα της ωμότητας, από αυτή την άποψη δε μπορώ να φανταστώ κανέναν καλύτερο υποψήφιο για το ρόλο. Αν ήταν στο χέρι μου ως και υποψηφιότητα για όσκαρ θα του έδινα.

.

A Christmas Carol (Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία)

Δυστυχώς, περίμενα πολύ περισσότερα από αυτή την ταινία και τελικά απογοητεύτηκα. Το μόνο που με εντυπωσίασε ήταν η τεχνική και το 3D. Ο Τζιμ Κάρεϋ παίζει εκτός από τον Σκρούτζ και άλλους 6 ρόλους, κατά την ταπεινή μου γνώμη, το ίδιο αδιάφορα. Στην αρχή συμμερίστικα την ιδέα του Σκρούντζ σχετικά με το γιατί πρέπει να ζουν κάποιοι εις βάρος μας ζητιανεύοντας εφόσον υπάρχουν ένα σωρό ιδρύματα που τους βοηθούν και μέχρι το τέλος δεν κατάφερε κανένα φάντασμα να με πείσει για το αντίθετο.  Η επιτυχία της ταινίας βασίζεται στη χαρούμενη χριστουγεννιάτικη διάθεση των θεατών και αξίζει μόνο για τα εφέ και το 3D, τα οποία είναι κλάσεις ανώτερα του υπερεκτιμημένου Avatar.

Cloudy with a chance of meatballs

Εκατομμύρια Ελλήνων αναρρωτιούνται με τι τίτλο θα κυκλοφορήσει στην Ελλάδα η πιο πολύχρωμη ταινία της χρονιάς. Ο Flint Lockwood, ένας εφευρέτης της καταστροφής, καταφέρνει να τρελάνει τον καιρό εκτοξεύοντας στον ουρανό την τελευταία του εφεύρεση που μετατρέπει το νερό σε … φαγητό. Αρχίζει να βρέχει χάμπουργκερ και παγωτά (σ’αυτό το σημείο της ταινίας πάτησα 3-4 φορές το rewind, γι αυτό αξίζει να δείτε την ταινία σε dvd) και όλα είναι υπέροχα μέχρι που βάζει το χεράκι της η ανθρώπινη απληστεία. Η μηχανή εκδικείται με τυφώνες σπαγγέτι και μόνο ένας ήρωας θα μας σώσει. Πολύ ωραίο κινούμενο, πανέξυπνο και πρωτότυπο σενάριο (αν κι έχει προϋπάρξει ο γιγαντιαίος μουσακάς) με τα απαραίτητα διδάγματα, δράση και χιούμορ. Δίκαιη υποψηφιότητα για χρυσή σφαίρα και μάλλον θα κονταροχτυπηθεί με το UP (και θα χάσει). Ό,τι πρέπει για λάτρεις των γλυκών και των φαγητών.

ΝΗSOS

Αγοράστε αρτοπαρασκευαστή γιατί ο φούρνος της γειτονιάς σας γκρεμίζεται. Θα κάνω καλή κριτική για Ελληνική ταινία.

Ένας πολύ ευχάριστος τρόπος να περάσετε ωραία 1.30 ωρίτσα στο σινεμά. Κεφάτο, πρωτότυπο σενάριο και η ταινία σε γενικές γραμμές καλογυρισμένη, με ωραία σκηνοθεσία. Αν σε αυτά προσθέσεις και τον εκπληκτικός στο ρόλο του Βλαδίμηρο Κυριακίδη, δε θες τίποτα άλλο. Γενικώς η ταινία έδειχνε να έχει γυριστεί με κέφι και μου το μετέδωσε ενώ μου άρεσε και η κατάληξη «οι έσχατοι έσονται πρώτοι». Τη Σίφνο δεν την είχαμε στα υπόψιν αλλά τώρα μπήκε!

Αχρείαστη η ταινία μικρού μήκους που προβάλεται πριν την κανονική ταινία με το Σερβετάλη. Όπως παρατήρησε εύστοχα κάποιος θεατής στους τίτλους του τέλους «όλοι αυτοί δούλεψαν για να γίνει αυτή η μαλακία?».

REX – Μιχάλης Χατζηγιάννης και ΟΝΙRΑΜΑ

Συναυλιακού τύπου ταλαιπωρία σε μαγαζί με καπνίλα και βρώμικες τουαλέτες. Ο θεατής πρέπει να στέκεται όρθιος προκειμένου να βλέπει αλλά και να αποφεύγει την αγκαλιά του Μορφέα μέχρι τις 2 μετά τα μεσάνυχτα. Μετά ακολουθεί το 20λεπτο ξέσπασμα του Χατζηγιάννη και το ρόκ μέντλεϋ των Οnirama που κάπως σε ξυπνάει. Δυστυχώς, πιάστηκε τόσο το στόμα μου από τα χασμουρητά μέχρι τις 2, που οι ροκιές δεν κατάφεραν να με ξυπνήσουν και την έκανα με ελαφρά στις 3 (αφού είχα αναβάλει την αποχώρησή μου τουλάχιστον 27 φορές). Η αλήθεια είναι πως και τα δύο mode που κυκλοφορούν στις πίστες με έχουν πια κουράσει. Αν πας σε λαϊκό μαγαζί θα ακούσεις το «H ζωή εδώ τελειώνει/φωτιά στα σαββατόβραδα medley», αν πάς σε έντεχνο θα ακούσεις το «We will rock you/The wall medley». Επίσης, πρέπει επιτέλους να αρχίσουμε να καλούμε την αστυνομία για τα τσιγάρα. Αν και σκέφτομαι να αρχίσω να εισπράτω εγώ ως μυστικός αστυνομικός το πρόστιμο με έκπτωση. Βρήκα τρόπο να πλουτίσω.

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: