Sakafiora

Φεβρουαρίου 16, 2010

Σακαφιόραμα 16/02/2010

Filed under: Art — sakafiora @ 1:54 πμ

Γιάννης Τσαρούχης 1910-1989

Η μεγαλύτερη έκθεση (με περισσότερα από 600 έργα) του Γιάννη Τσαρούχη παρουσιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη (κτίριο Πειραίως), με αφορμή τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από τη γέννηση του σπουδαίου Έλληνα ζωγράφου. Η έκθεση περιλαμβάνει έργα ζωγραφικής και σκηνογραφίας από πολλά μουσεία και ιδιωτικές συλλογές και διαρκεί από 19/12/2009 έως 14/03/2010. Στην έκθεση προβάλονται και τέσσερα πολύ ενδιαφέροντα κινηματογραφικά αφιερώματα, με πληροφορίες για τη ζωή, το έργο και την προσωπικότητά του, ευγενική παραχώρηση των δημιουργών, Δημήτρη Βερνίκου, Φώτου Λαμπρινoύ, Λάκη Παπαστάθη και Ηρώς & Γιώργου Σγουράκη καθώς και των παραγωγών τους. Σε ένα από τα ντοκυμαντέρ άκουσα τα πιο σοφά λόγια που έχω ακούσει στη ζωή μου, απάντηση του Τσαρούχη στην ερώτηση αν θα άλλαζε κάτι στη ζωή του αν μπορούσε να γυρίσει το χρόνο πίσω (δηλαδή αν θα ξαναγινόταν καλλιτέχνης) «Φυσικά και δε θα ακολουθούσα αυτό το επάγγελμα. Προσπαθείς να κερδίσεις την εκτίμηση ανθρώπων που δεν εκτιμάς κι αυτό αγγίζει την παράνοια. Αν ξαναζούσα τη ζωή μου τώρα θα γινόμουν αγρότης, θα μάθαινα να βρίσκω την τροφή μου με άλλους τρόπους». Ώρες λειτουργίας της έκθεσης : Τετ., Πέμ., Κυρ.: 10.00-18.00, Παρ., Σάβ.: 10.00-22.00 Δευτέρες και Τρίτες μόνο το Μάρτιο 10.00-18.00.

Παζάρι βιβλίου 2010

Στην Πλατεία Κλαυθμώνος 15-24/01/2010, 1000πμ-2145μμ, γινόταν εκποίηση βιβλίου από εκδότες με έκπτωση πάνω από 70%. Με σύνθημα «Υιοθετήστε ένα βιβλίο για να μην πολτοποιηθεί», το παζάρι οργανώθηκε από το Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων. Μη στεναχωριέστε που πέρασε γιατί δε χάσατε και τίποτα. Παμπάλαιες εκδόσεις και εκατομμύρια κόσμου να ψωνίζει (προφανώς για να γεμίσει κενά σε βιβλιοθήκες). Γύρισα όλο το παζάρι πολύ προσεκτικά γιατί ήθελα πραγματικά να ψωνίσω λόγω των χαμηλών τιμών (2-7€) κι ανάμεσα στα χιλιάδες βιβλία κατάφερα να βρώ μόνο 3 που με ενδιέφεραν. Το ενδιαφέρον μου εξανεμίστηκε όταν είδα πού έφτανε η ουρά για το ταμείο, τα παράτησα κι έφυγα. Ευγενική χειρονομία των εκδοτών θα ήταν να τα χαρίσουν κι όχι να πουλάνε σαβούρες για 3€. Προτιμήστε το bookcrossing που είναι και δωρεάν.

Invictus (Aνίκητος)

Οι ταινίες που σκηνοθετεί ο Κλιντ Ίστγουντ θεωρούνται πλέον must. To μοναδικό πρόβλημα με τη συγκεκριμένη ταινία είναι ότι περιστρέφεται γύρω από το ράγκμπι, το οποίο ποτέ μου δεν κατάλαβα, με αποτέλεσμα να κοντέψω να κοιμηθώ σε 5-6 σημεία της ταινίας. Από σκηνοθετική άποψη όμως το λάτρεψα (μεγάλη αδικία η μη υποψηφιότητα) ενώ υπέροχος ήταν και ο Ματ Ντέιμον στο ρόλο του αρχηγού της ομάδας. Ο Μόργκαν Φρήμαν στο ρόλο του Νέλσον Μαντέλα δε μπορώ να πω ότι με συγκίνησε ιδιαίτερα. Κέρδισε την υποψηφιότητα (και ίσως να κερδίσει και το όσκαρ) λόγω του ονόματος του Μαντέλα.

.

Un Prophete (Προφήτης)

Μυστήριο αποτελεί η συμμετοχή της ταινίας στα όσκαρ (ξενόγλωσσης ταινίας) αλλά και ο λόγος ύπαρξης της ταινίας. Πρόκειται για ρεαλιστικό δράμα για τη ζωή στις φυλακές που αδυνατεί να επικεντρωθεί σε ένα συγκεκριμένο θέμα και τo αποτέλεσμα είναι κάπως βαρετό. Περίμενα πολύ περισσότερα από μία γαλλική ταινία. Το όσκαρ το βλέπει με κυάλια αν όχι με τηλεσκόπιο.

.

.

Ιts complicated (Είναι μπερδεμένο)

Το μόνο που με μπέρδεψε στην ταινία ήταν ο χαρακτηρισμός της ως κωμωδία. Γέλασα μόνο στη σκηνή με το λάπτοπ ενώ σε όλη την υπόλοιπη ταινία προσπαθούσα να καταλάβω γιατί η Μέριλ Στρίπ χαχανίζει. Ευτυχώς φέτος την έσωσε το Julie and Julia.

.

.

.

Lovely Bones (Παραδεισένια οστά)

Kαλογυρισμένο, ψιλοενδιαφέρον αλλά ξαναειπωμένο με πολύ ανώτερο τρόπο (Θα σε βρω στον Παράδεισο). Με τις χλαπάτσες που κυκλοφόρησαν φέτος θα του έδινα περισσότερες από μία υποψηφιότητες (έχει μόνο για Β’ ανδρικό ρόλο αλλά ο Stanley Tucci είναι ίσως ο μοναδικός που θα κοντράρει τον Paul Weitz του Inglourious Basterds).

.

.

A serious man (Ένας σοβαρός άνθρωπος)

Mαύρη κωμωδία από τους αδελφούς Κοέν, με σοβαρή υποψηφιότητα για όσκαρ καλύτερου σεναρίου. Μάλλον θα κονταροχτυπηθεί και με το Up in the air για το καλύτερης ταινίας αλλά του ευχόμαστε να χάσει τη μάχη, απλά επειδή έχουμε βαρεθεί τις ταινίες με εβραίους. Καυστικό, ενδιαφέρον και πρωτότυπο, ακριβώς ό,τι περιμένεις να δεις από μια ταινία των Κοέν. Καταλαβαίνω ότι το τέλος της ταινίας νευρίασε πολλούς αλλά εμένα με ξετρέλλανε. Νομίζω πως αν καταφέρουν όλοι να σκεφτούν λίγο πιο ήρεμα το τέλος θα καταλήξουν στο ίδιο συμπέρασμα με μένα.

.

An education (Μια κάποια εκπαίδευση)

Ωραία καλογυρισμένη κομεντί αλλά πολύ ηθοπλαστική για τα γούστα μου (και νομίζω για τα γούστα πια όλων των θεατών). Μέχρι ενός σημείου θαύμαζα το σενάριο για την αμεσότητά του αλλά το τέλος μου κατέστρεψε όλη την καλή εικόνα (για την ακρίβεια τσαντίστηκα). Αν η ταινία είχε εξελιχθεί διαφορετικά θα τη θεωρούσα άξια για την υποψηφιότητά της στα όσκαρ. Μπορείται να τη δείτε παραλείποντας τα 5 τελευταία λεπτά.

.

.

The Hurt Locker

Πολεμική ταινία με στοιχεία ντοκυμαντέρ με θέμα το πιασάρικο Ιράκ ως μασημένη συνταγή για την πορεία στα όσκαρ. Ελπίζουμε τουλάχιστον να αρκεστεί στις υποψηφιότητες αλλιώς, αν βρεθεί ως εκ θαύματος με κανένα όσκαρ, θα τραβάμε τις τρίχες ως κι από τις γάμπες μας. Πραγματικά πιστεύω ότι από τις 9 υποψηφιότητες δεν αξίζει καμμία και συμμετέχει για πολιτικούς λόγους και μόνο. Δεν είναι άσχημη ταινία, απλώς το όσκαρ της πέφτει πολύ.

.

.

Up in the air (Ραντεβού στον αέρα)

Μακράν η καλύτερη ταινία της χρονιάς και της ευχόμαστε το όσκαρ ολόψυχα. Δυστυχώς φέτος το επίπεδο ήταν χαμηλό αλλά αυτή η ταινία κάπως ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες κυρίως λόγω σεναρίου (υποψηφιότητα και για διασκευασμένο σενάριο). Ενθουσιάστηκα πολύ και ειδικά με τη φιλοσοφία του άδειου σακιδίου. Σχεδόν ταυτίστηκα με τον George Clooney και, παρότι στο τέλος πήγε να μου το χαλάσει, τελικά δικαιώθηκα. Για όσους έχουν δει την ταινία αρκεί να πώ πως ο Τζωρτζ ήταν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο μέχρι τη στιγμή που άρχισε να σκέφτεται με ΛΑΘΟΣ τρόπο, δηλαδή όπως όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι. Πολύ θα ήθελα να πάρουν όλοι πολύ σοβαρά αυτή την ταινία που τελικά μπορεί να κάνει και κοινωνικό έργο. Οσκαρ καλύτερης ταινίας και διασκευασμένου σεναρίου τα παίρνει με την καρδιά μας. Τώρα για τις ερμηνείες δε θα με βρείτε και πολύ σύμφωνη αλλά, οκ George Clooney είναι αυτός, δε θα τα βάψω και μαύρα αν το πάρει.

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Φτιάξε δωρεάν site ή blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: