Sakafiora

Ιουλίου 27, 2010

Σακαφιόραμα 27/07/2010

Filed under: Αγαπητό μου ημερολόγιο — sakafiora @ 9:41 μμ

Επικύνδινες Μαγειρικές
Ωραίο σενάριο, ιδέα και σκηνοθεσία, συνταγές και πιάτα που έκαναν τα σάλια μου να τρέχουν αλλά και πολύ γέλιο (με την κακή έννοια). Η ταινία θα μπορούσε να είναι καλή αν δεν υπήρχε η Κάτια Ζυγούλη, η οποία ναι μεν είναι όμορφη αλλά δυστυχώς ο ρόλος απαιτούσε να ανοίγει και το στόμα της (για να μιλήσει). Κάθε φορά που το έκανε ξεσπούσα σε τέτοια γέλοια που παραλίγο να με πετάξουν με τις κλωτσιές από την αίθουσα. Να ξαναγυριστεί με άλλη πρωταγωνίστρια.

.

.

Royal Concertgebouw Orchestra of Amsterdam – Daniel Gatti στο Ηρώδειο 30/06/2010
Ειδύλλιο του Ζήγκφρηντ (Richard Wagner)
Συμφωνία αρ.5 (Gustav Mahler)
Η πιο αποτυχημένη μου συναυλία για φέτος. Το χειροκρότημα και τα μπράβο στο τέλος με έκαναν να κοιτάξω τους θεατές με απορία. Η ορχήστρα φάνηκε ότι απλά ζεσταινόταν στο Βάγκνερ και στο Μάλερ ήταν ήδη καμμένη. Υποψιάζομαι ότι παίξαν κάτι πραγματικά καλό κρυφά στο διάλειμμα. Ευτυχώς δεν υπήρξε encore. Έφυγα μονολογώντας Giatti? Giatti? (αρνούμαι να αναρτήσω φωτογραφία).

.

You don’t know Jack
O Al Pacino στο ρόλο του παθολόγου Jack Kevorkian που βοήθησε αρκετούς ανθρώπους να πεθάνουν υποστηρίζοντας το δικαίωμα στην ευθανασία. Πολύ ενδιαφέρον θέμα και προσεκτική η προσέγγιση άφηνε το θεατή να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα με αποτέλεσμα να μαλιοτραβηχτούμε μετά την ταινία. Το μόνο μου παράπονο είναι ότι το βρήκα λίγο αργό αλλά και με αυτό το θέμα φαντάζομαι ότι δε μπορούσαν να γίνουν και περισσότερα. Ο Αλ Πατσίνο απλά θεϊκός σε ένα ρόλο που αρχικά υποστήριζα ότι δεν θα του πηγαίνει κι αναγκάστηκα να φάω το καπέλο μου στο τέλος. Στην ταινία εμφανίζεται και η Susan Sarandon σε ένα μικρό ρόλο.

Ένα λεωφορείο, Πειραιώς 260 – €25
Δράμα βασισμένο στο «Λεωφορείο ο Πόθος» του Τεννεσσί Ουίλλιαμς σε σκηνοθεσία Κρ. Βαρλικόφσκι με τους Is. Huppert, And. Chyra, Y. Collette, R. Jett.
Τι να τις κάνεις τις πίστες του μπόουλινγκ επί σκηνής, τις τουαλέτες και τις μπανιέρες, την εκπληκτική Huppert (χάρμα οφθαλμών) αν το έργο δεν είναι δυνατό. Το μόνο που θυμάμαι από την παράσταση είναι οι ερμηνείες, εξαιρετικές όλες τους. Ωραίο και το σκηνοθετικό τρικ με τα επίπεδα και τις προβολές. Κατά τα άλλα κάτω του μετρίου. Τα συγχαρητήριά μου σε όσους κατάφεραν να το δουν και δεύτερη φορά (ελέω Huppert).

Leaves of grass
Ο Edward Norton σε μια ακόμα ωραία ταινία που αποδεικνύει ότι ο ηθοποιός είναι εγγύηση. Απλά τέλειος στο διπλό ρόλο των δίδυμων αδερφών, ο ένας καθηγητής κι ο άλλος καλλιεργητής μαριχουάνας. Λίγο κωμωδία, λίγο δίδαγμα, λίγο αγωνία, λίγο φιλοσοφία… προτείνεται ανεπιφύλακτα.

.

.

ΙΠΠΕΙΣ του Αριστοφάνη στο θέατρο Βράχων 08/07/2010 €20
Παύλος Χαϊκάλης, Γιώργος Αρμένης, Σαμψών Φύτρος, Θύμιος Κούκιος, Γιάννης Κοτσαρίνης
Χορός: Αρμένης Κωνσταντίνος, Γκαγκάς Θωμάς, Δουδωνής Φοίβος, Θεοδωράκης, Μανώλης, Ιωσηφίδης Ιωσήφ, Καρνάκης Χρήστος, Καρύδας Ορέστης, Κούκιος Θύμιος, Μόσχος Δημήτρης, Μπαλτζής Βιατσεσλάβ Σάββας, Μυλώνης Κωνσταντίνος, Παπαδάτος Δημήτρης, Τοσουνίδης Πρόδρομος, Φάις Αλμπέρτο.
Μετάφραση: Κ. Χ. Μύρης, Σκηνοθεσία: Βασίλης Νικολαΐδης

Δυστυχώς δεν ήταν καλό. Βέβαια δεν ήταν και αυτό το χάλι που έχουμε συνηθήσει να βλέπουμε όταν παίζεται Αριστοφάνης στις μέρες μας. Παρόλα αυτά περίμενα πολύ περισσότερα από μία παράσταση Επιδαύρου. Πολλά από τα αστεία τα βρήκα εντελώς κρύα αλλά υπήρχαν και λιγοστά πετυχημένα που άξιζαν το 20ευρω. Βέβαια, αν είχα δώσει 40ευρώ στην Επίδαυρο, το πιο πιθανό θα ήταν να έκλαιγα σε όλη τη διαδρομή κατά την επιστροφή στην Αθήνα. Ο Χαϊκάλης ήταν όπως τον περίμενα, ποιότητα τηλεοπτικής σειράς. Ο Αρμένης ποτέ δε μου άρεσε και εξακολουθεί. Πολύ καλός ο χορός συνολικά.
Το καλύτερο αστείο της παράστασης ωστόσο είναι ο τίτλος «ΙΠΠΗΣ» στο Αθηνόραμα και, όπως διαπίστωσα αργότερα, και στο σάιτ του φεστιβάλ Αθηνών. Τουλάχιστον το φεστιβάλ Βύρωνα μας έδωσε τη μετάφραση στην, έτσι κι αλλιώς, διασκευή του πρωτότυπου έργου.

I love you Phillip Morris
Από τις καλές κωμωδίες του Τζιμ Κάρεϋ. Επίσης πολύ καλός κι ο Γιούαν ΜακΓκρέγκορ σ’αυτή την τολμηρή και διασκεδαστική ταινία που έκανε τους ηλικιωμένους θεατές να αναρρωτιούνται τι στο καλό είδαν όταν έπεσαν οι τίτλοι του τέλους. Το θέμα της απατεωνιάς έχει συμπεριληφθεί σε πολύ καλύτερες ταινίες αλλά εδώ το τολμηρόν της υπόθεσης σε συνδιασμό με τον εκπληκτικό Κάρεϋ αξίζουν το εισητήριο του κινηματογράφου.

.

.

Creation
Η ιστορία της συγγραφής του βιβλίου του Δαρβίνου και η πάλη ανάμεσα στην πίστη και την επιστήμη, με τους Paul Bettany και Jeniffer Connely. Αρκετά καλή και κυρίως ενδιαφέρουσα ταινία. Μετά από όλα αυτά τα βιβλία που έχουν γίνει ταινίες, καιρός ήταν να δούμε και μια ταινία για το πώς γράφτηκε ένα βιβλίο. Ωραίες ιστορίες, δράμα και συγκρούσεις, ηθική και τέλος η αναζήτηση του πραγματικού νοήματος της ζωής. Τροφή για σκέψη.

.

.

Mary & Max
Εκπληκτικό αυστραλέζικο animation από πηλό, επεξεργασμένο εξ ολοκλήρου στο χέρι. Πρωτότυπο στυλ, μαύρο χιούμορ, πανέξυπνο σενάριο και μια απίστευτη προσέγγιση της μοναξιάς και της φιλίας. Η 8χρονη Μαίρη που ζει στην Αυστραλία αποφασίζει να γράψει στο Μάξ, έναν παχύσαρκο Νεϋορκέζο μεσήλικα, διαλέγοντας το όνομά του τυχαία από τον χρυσό οδηγό. Ο Μαξ απαντάει κι έτσι αναπτύσσεται μια σχέση αλληλογραφίας που θα εξελιχτεί σε δυνατή φιλία ανάμεσα σε δύο πολύ διαφορετικούς ανθρώπους. Παρά τις αφηγήσεις η ταινία δεν είναι καθόλου βαρετή, ακριβώς το αντίθετο θα έλεγα. Και στο τέλος σου αφήνει αυτή την πικρή και γλυκειά αίσθηση που αφήνουν οι ταινίες όταν μας βουτάνε μέσα στην πραγματικότητα και στην ψυχή μας και μας βγάζουν από εκεί αλώβητους.

Tόκος, Πειραιώς 260 (Χώρος Δ) € 25,00
Αλληγορία του Δημήτρη Δημητριάδη
Σκηνοθ.: Λ. Βογιατζής . Ερμηνεύουν: Γ. Γάλλος, Π. Δεντάκης, Δ. Ήμελλος, Αλ. Καλτσίκη, Λ. Μιχαλοπούλου, Γ. Νταλιάνης, Αγγ. Παπαθεμελή, Ρ. Πιττακή. Σκην.-κοστ.: Χλ. Ομπολένσκι. Μουσ.: Δ. Καμαρωτός. Φωτ.: Λευτ. Παυλόπουλος.
Το τελευταίο έργο του γνωστού συγγραφέα («Πεθαίνω σαν χώρα») είναι μια αλληγορία, στην οποία τα νεογέννητα είναι προϊόν διαφθοράς και υπαίτια για την εξάπλωση της ηθικής σήψης. Έχοντας διαβάσει τις κριτικές και έχοντας μάθει ότι οι θεατές αποχωρούσαν κατά τη διάρκεια της παράστασης αναφωνώντας «αίσχος» για το σενάριο, παραλίγο να πουλήσω το εισητήριό μου. Τελικά πήγα στην παράσταση και μπορώ να πω ότι μου άρεσε αρκετά και ειδικά το σενάριο! Αλληγορία με κάποιες ευκολίες που μπορεί να με τσάτισαν σε μερικά σημεία αλλά συνολικά ήταν εκπληκτικό. Τα σκηνικά, τα καλύτερα που έχω δει εδώ και καιρό εκθιάστηκαν από όλους όσους είχαν τη χαρά να δουν την παράσταση. Κάκιστος ο ήχος με κάποια προβλήματα στα μικρόφωνα αλλά και ακατάλληλος ο χώρος για τέτοια παράσταση.

3 σχόλια »

  1. τα Mary & Max και I love you Philip Morris τα είδα και τα συνιστώ ανεπιφύλακτα. τα υπόλοιπα τα βαζω στα υπόψιν🙂

    Σχόλιο από artemis — Ιουλίου 29, 2010 @ 3:57 μμ | Απάντηση

  2. Merci, merci, (gia ta sygxarhthria pou eida 2 fores to Lewforeio)

    Σχόλιο από Parsi — Ιουλίου 31, 2010 @ 3:20 μμ | Απάντηση

  3. Στις επικίνδυνες μαγειρικές με ενόχλησε περισσότερο ο Χώραφάς πάρα η Ζυγούλη.

    Σχόλιο από Ανώνυμος — Αυγούστου 1, 2010 @ 5:07 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Φτιάξε δωρεάν site ή blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: