Sakafiora

Μαρτίου 14, 2011

Σακαφιόραμα 13/03/2011

Filed under: Art — sakafiora @ 1:48 πμ

Georg Benda: Μήδεια | Joseph HaydnΚαμεράτα με όργανα εποχής – Γιώργος Πέτρου

στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών 20 Φεβρουαρίου 2011

Οφείλω να ομολογήσω ότι κάθε φορά που παρακολουθώ την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη συγκλονίζομαι. Πόσο μάλλον όταν κάθομαι στην τρίτη σειρά κι η Καρυοφυλλιά παίζει Μήδεια. Ήμουν σε πλήρη ετοιμότητα και είχα διάφορα σχέδια διαφυγής σε περίπτωση που η Καρυοφυλλιά μας λιγουρευόταν για παιδιά της και ορμούσε να μας σφάξει. Πειστική όσο καμμιά άλλη και ειδικά σ’αυτό το ρόλο που της πήγαινε γάντι με έκανε να ξεχάσω τελείως την «Έκπληξη» του Haydn στο πρώτο μέρος.

Ο κουρέας της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι στη Λυρική σκηνή 1 Μαρτίου 2011

Η διάσημη όπερα του Ροσσίνι σε μια άνευ προηγουμένου σκηνοθεσία τύπου επιθεώρησης που πήρε τις χειρότερες κριτικές. Νομίζω ότι ήταν λίγο υπερβολικές. Πρόκειται για κωμωδία, δεν καταλαβαίνω γιατί εξαπέλυσαν τέτοια επίθεση στον σκηνοθέτη. Θεωρώ ότι κάποιες στιγμές το παρατράβηξε σε σημείο να κάνει σκηνοθεσία για θέατρο κι όχι για όπερα, αλλά βρήκα και κάποια τρικ επιτυχημένα.  Ο Τάσος Αποστόλου, για μια ακόμα φορά, ο καλυτερότερος όλων (Βασίλης Καβάγιας – Κόντε Αλμαβίβα, Βασιλική Καραγιάννη – Ροζίνα, και ο πάντα αγαπημένος μου Χάρης Ανδριανός – Φίγκαρο).

.

Κάτω από το ηφαίστειο Guy Cassiers 26 Φεβρουαρίου 2011 στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών

Η ιστορία της πτώσης ενός αλκοολικού προξένου την Ημέρα των Νεκρων στο Μεξικό από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Malkolm Lowry με τη σκηνοθεσία του Γκυ Κασσίερς και την οικονομική ερμηνεία των Katelijne Damen, Josse De Pauw, Bert Luppes, Kevin Janssens.

Η διαδοχή εικόνων, που έχει γίνει πια μεγάλη μόδα στο θέατρο, μας μεταφέρει σε εξωτικά μεξικάνικα τοπία ενώ τα σκηνικά μας μεταφέρουν στην κατάσταση μέθης του πρωταγωνιστή που ακροβατεί ανάμεσα στη μοναξιά και στον έρωτα, στο θάνατο και στη ζωή.

Η παράσταση ήταν στα Φλαμανδικά με ελληνικούς υπέρτιτλους. Τα αγγλικά κείμενα δεν μεταφράστηκαν… προφανώς οι υπεύθυνοι θεώρησαν δεδομένο ότι το κοινό έχει φάει τα νιάτα του στου Στρατηγάκη.

Outrage / Takeshi Kitano

Πλήρης απογοήτευση από τον αγαπημένο μου Ιάπωνα σκηνοθέτη που γύρισε μια ταινία γκάνγκστερ / αίμα / φτηνή απομίμηση του Kill Bill. Γιαπωνέζοι μαφιόζοι που σκοτώνουν τους πάντες και με κάθε τρόπο. Και ναι μεν υπήρχαν παράπλευρες ιστορίες και νοήματα κι αυτό το βάθος που μόνο ο Κιτάνο μπορεί να δώσει σε ταινία αλλά κι από την άλλη έκανε μπαμ ως αρπαχτή. Ελπίζω να είναι καλά και να σκηνοθετήσει πολύ καλύτερες ταινίες στο μέλλον.

.

Jack goes boating

Ταινία με θέμα τη μοναξιά και την αναζήτηση του έρωτα, το κυνήγι της χαράς, της φιλίας και την επιδίωξη της ευτυχίας με τον Phillip Seymour Hoffman στο ρόλο του οδηγού λιμουζίνας που ψάχνει όλα αυτά. Δυστυχώς το σενάριο του επέτρεπε να λέει μόνο τη λέξη YES κάθε τόσο. Η ταινία είναι πολύ αργή και καταντάει κουραστική ενώ σίγουρα θα έπρεπε να εκμεταλευτεί καλύτερα αυτόν τον ηθοποιό.

.

.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ στο θέατρο Βασιλάκου 20€

Μονόλογος του Γιώργου Χρονά με την εξαιρετική ερμηνεία της Ελ.Κοκκίδου στο ρόλο της «αξιοσέβαστης πόρνης» Πανωραία. Το έργο προέκυψε από τις συνεντεύξεις που έδωσε η ίδια η Πανωραία στον Γ. Χρονά. Από νωρίς φαινότανε ότι θα ήταν μια ιδιαίτερη παράσταση. Η αρχική εντύπωση του θεάτρου ήταν θετική με έναν υπέροχο χώρο υποδοχής που ομως θερμαινόταν χαμηλά και έμπαζε από ψηλά. Το αποτέλεσμα ήταν, όσοι καθόμασταν κοντά σε καλοριφέρ να έχουμε καυτά μπούτια και παγωμένα κεφάλια. Μετά ακολούθησε η ερώτηση για γκαρνταρόμπα και η απάντηση «ναι αλλά δε σας το συστήνω». Πριν την παράσταση κάθισε δίπλα μου ένα ηλικιωμένο ζευγάρι. Η κυρία χασκογελούσε για ένα δώρο/κουτάκι που της έδωσε ο κύριος και ανάμεσα στα χαχανητά ψέλιζε ότι δε θα το ανοίξει για να «μη το δούνε και μου το πάρουνε». Προσβλήθηκα τόσο που κράτησα επιδεικτικά τη φόδρα του Banana Republic παλτού μου και εξέφρασα φωναχτά τον ενθουσιασμό μου για τις καινούριες μου UGG. ¨Εχοντας καθήσει δίπλα σε εντελώς απίθανους θεατές (σε όπερα να παίζει ο παραδιπλανός μου κομπολόι, ή να με σκουντάει μετά από κάθε άρια λέγοντας σε κανονική ένταση «Ωραίο ε??????»), πίστεψα πως δε μπορεί να μου συμβεί τίποτα χειρότερο πια και ότι θα μπορέσω να παρακολουθήσω την παράσταση με ηρεμία. Αμ δε, το χαχανητό συνεχίστηκε καθ’όλη τη διάρκεια (που δεν είναι 80’ όπως αναγράφεται αλλά 60’) και μάλιστα δεν ήταν χαχανητό σχετικό με το δώρο/κουτί αλλά με την παράσταση την ίδια (η οποία περιττό να σας πω ότι δεν είναι κωμωδία αλλά δράμα). Η ιδιομορφία των καθισμάτων (καναπέδες με κοινή πλάτη) έκανε όλη τη σειρά να τραντάζεται στα γέλια της εν λόγω κυρίας γιατί ξέχασα να σας πώ ότι μαζί με το χαχανητό κοπανιόταν κιόλας. Η Κοκκίδου ήταν κρυωμένη αλλά και πάλι έδωσε ρεσιτάλ. Θα έπρεπε να γίνουν σεμινάρια πολιτιστικής συμπεριφοράς και να εκδίδονται διπλώματα (όπως οδήγησης) χωρίς τα οποία να απαγορεύεται η είσοδος στα θεάματα.

Gala Όπερας με αστέρια της Όπερας Μπολσόι στο Μέγαρο Μουσικής, 28 Φεβρουαρίου 2011

Ό,τι ωραιότερο έχουν ακούσει τα αυτιά μου από τη στιγμή που γεννήθηκα ως τώρα. Δεξιοτεχνία, έκφραση αλλά το κυριότερο φωνή που πηγάζει φυσική και συγκλονίζει.

Η ερμηνεία της Obratsova στη «Ντάμα Πίκα» (σκηνή της Κόμισσας) του Τσαϊκόφσκι ήταν εξωπραγματική. Θέλαμε να γυρίσουμε το χρονο πίσω για να το ξανακούσουμε. Πίστευω στο Θεό ενώ δεν τον έχω δει, δεν περίμενα όμως  πως θα ακούσω και δεν θα πιστεύω ότι υπάρχει.

Η Aglatsova kai Kashrasvili ήταν επίσης απίστευτες, ο Kazakov μπορούσε να γκρεμίσει το μέγαρο με τη φωνή του αν ήθελε ενώ ο Kolgatin με έκανε να κλάψω στην άρια του Nemorino(Ελιξήριο του Έρωτα – Donizetti).

Leonardo Da Vinci / Εφευρέτης & Επιστήμονας στον Πολυχώρο Τέχνης & Πολιτισμού Μύλος στη Θεσσαλονίκη 5/2-5/6/2011 – 8 €

Χειροποίητα αντίγραφα των παγκοσμίου φήμης σχεδίων, σημειωματάριων, σκαριφημάτων και επιστολών του ανθρώπου αρχέτυπο της Αναγέννησης, της μυστηριώδους ταλαντούχας προσωπικότητας του Leonardo da Vinci, σε μια δεύτερη αναγέννηση των τεχνών που αναβίωσαν την εποχή του Ουμανισμού με 25 τρισδιάστατα μοντέλα, που έχουν κατασκευαστεί από ειδικευμένους τεχνίτες οι οποίοι ακολούθησαν κατά γράμμα τα σχέδια του Leonardo. Αν είστε τυχεροί και πετύχετε και ξενάγηση (έχει αρκετά συχνές) θα μάθετε ότι ο Λεονάρντο είδε τόση προκοπή γιατί δεν πήγε σχολείο! Η έλλειψη καλουπιού για αυτό το μεγάλο μυαλό και η μανιώδης αγάπη για έρευνα τον οδήγησε σε ένα σωρό ανακαλύψεις (στα σχέδιά του βασίζονται πολλά σημερινά επιτεύγματα).

L’Illusionniste / The Illusionist (Ο Θαυματοποιός)

Κλασικό animation από τον δημιουργό του «Τρίο της Μπελβιλ» χωρίς όμως να αγγίζει αυτή την ποιότητα. Μουντό, μελαγχολικό με συγκρατημένο χιούμορ ακολουθεί την πορεία ενός ταχυδακτυλουργού μέσα από υπέροχες εικόνες.

.

.

 

Maria Stuarda / Gaetano Donizetti στο Μέγαρο Μουσικής 12/03/2011

Επιτέλους μια μοναδική όπερα αποτέλεσμα της συνεργασίας του Μεγάρου με τη Σκάλα του Μιλάνου με την υπέροχη Patricia Ciofi (Μαρία Στουάρντα), Elena Belfiore (Ελιζαμπέττα), Francesco Demuro (Κόμης Λέστερ), Mirco Palazzi (Τάλμποτ), Simone Piazzola (Λόρδος Σέσιλ) και Ελένη Βουδουράκη (Άννα Κέννεντυ) ενώ την ΚΟΑ διηύθηνε ο Richard Bonynge. Σκηνοθεσία, σκηνικά και κοστούμια από τον Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής Luigi Pizzi. Υπέροχες ερμηνείες, τέλεια σκηνικά. Κορυφαία η τελευταία σκηνή της πρώτης πράξης με το μαδομούνι Ελιζαμπέτας / Μαρίας (την αποκάλεσε ελεεινή και μπάσταρδη. Εγώ βέβαια θα της έσουρνα άλλα τόσα). H ορχήστρα ξεκίνησε παίζοντας τους Εθνικούς ύμνους της Ελλάδας και της Ιταλίας ενώ η τρίτη κανονιά έλειπε από το τέλος. Και δεν θα ησυχάσω μέχρι να ανακαλύψω γιατί!

Εlisadeth του Χάρη Ρώμα στο Θέατρο Ράγες 13/03/2011 €15

Δεν ξέρω πόσες πιθανότητες υπάρχουν να παρακολουθήσει κανείς τη μία μέρα Maria Stuarda και την επόμενη παράσταση με το ίδιο ακριβώς θέμα ως παρωδία, εγώ πάντως αν βρώ αύριο το πρωί στο γραφείο μου το κεφάλι της αποκεφαλισμένης Μαίρης δε θα παραξενευτώ καθόλου. Γέλασα με την ψυχή μου σ’αυτή την τρελή κωμωδία, μια πολύ καλή προσπάθεια της ομάδας BuckUp που επιτέλους έκανε το χειλάκι μας να γελάσει μετά από το δράμα που έχουμε φάει στη μάπα τα τελευταία χρόνια από τις θεατρικές παραγωγές και ειδικά με τις μοντέρνες σκηνοθεσίες, οι οποίες και εξευτελίζονται με θαυμάσιο τρόπο στην παράσταση (για μένα κορυφαία σκηνή το κύλισμα στο πάτωμα της Λυδίας Λενιόρδου / Δήμητρας Κολλά). Πολλή καλή η «Κύπρια ανερχόμενη ηθοποιός», ο «εναλλακτικός σκηνοθέτης» και τα έξυπνα σκηνικά (σε μια τοσοδούλα σκηνή ένα παραβάν που πότε έμπαινε μπροστά από το θρόνο και πότε πίσω μετέτρεπε τη σκηνή σε παλάτι ή φυλακή – όσοι είδαν τη Μαρία Στουάρντα την προηγούμενη μέρα το εκτίμησαν βαθύτατα αυτό).

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Φτιάξε δωρεάν site ή blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: